wie ben je?
Een woestijn, zand, stenen, stoffig. Dorstige mensen lopen er door. In de verte wenkt het geluk, nog even volhouden. In de verte schittert het klatergoud van aandacht, van roem, rijkdom en gezien worden. Het is een droom, een ideaal; zijn zoals de ander die in weelde leeft, die veel vrienden heeft, die succes en roem verzamelt. Maar ondertussen is die verte niet dichterbij en blijft het stoffig en dorstig in deze woestijn. En ondertussen klaagt je hart: zie je mij? Wie ben je als niemand je ziet? Wie ben je als je geen succes, geld of contacten op de socials hebt? Wie ben je, als je verdwaalt in deze wereld van loze beloftes, dreiging en een onbekende toekomst? Wie ben je als je niet meer weet of je jongen of meisje bent? Wie ben je als je God niet kent? En als je je gekend weet door de Ene, geliefd weet door de Eeuwige, in wie de tijd en de toekomst alleen maar tegenwoordige tijd is, wie ben je dan? Hoe ziet je levensreis er dan uit? Stoffig? Dorstig? Zonder hoop en met vra...
