vrijdag 14 september 2018

gezinsmoment woestijnreis 11

De Israëlieten zijn nog steeds gelegerd rondom de Sinaï.
en Mozes is opnieuw naar boven. Naar God.
Deze keer alleen, vorige keer gingen er het eerste stuk nog anderen mee, nu niet.
Mozes is in gesprek met God en mag een stukje van God zien.
We lazen een klein gedeelte uit Exodus 34.
God zet Mozes in een spelonk.
En komt daarna voorbij. Hij roept zijn eigen namen.
Als nu de Heere voor zijn aangezicht voorbijging, zo riep Hij: Heere, Heere, God, barmhartig en genadig, lankmoedig en groot van weldadigheid en waarheid.

Deze namen gingen we verder op in.
We hadden al elke keer, als we een naam van God tegenkwamen, deze opgeschreven.
Nu kwamen er nog meer bij.
We zochten ook nog op wat er in de Hebreeuwse Bijbel staat. Ons viel op dat er 2x HEERE staat achter elkaar.
in het Hebreeuws staat er : JHWH JHWH.
De Verbondsgod.
Blijkbaar was dat in deze situatie heel belangrijk. Het volk was nog maar net afgedwaald en had het gouden kalf aanbeden.
Ze wisten nog niet of God met hen mee zou gaan verder.
En hier openbaart God zich aan Mozes als de Verbondsgod.

We keken naar welk naam de kinderen aansprak en zochten in de concordantie waar deze naam nog meer staat.
die teksten lazen we.
Zo zagen we dat God zich de hele bijbel door laat zien als trouw,  barmhartig, lankmoedig (geduldig) en een ontfermer.


maandag 10 september 2018

goede daden

Geloof jij?
Mag je Jezus kennen als je Borg  en Zaligmaker?
Wat betekend dat dan voor je dagelijks leven?
Je gewone, elke dag, leven.
We leven niet altijd op de toppen van ons geloof. Misschien ook niet altijd in de dalen. Dat hoop ik niet tenminste.
Dat hoeft denk ik ook niet, maar daarover wil ik  het nu niet hebben.
Vaak is het (voor mij dan) zoeken naar hoe God te laten zien en te dienen in mijn gewone leven van elke dag.
Vruchtdragen... 
We willen graag vruchtdragen.
Laten zien dat we God liefhebben.
Goede daden doen. Goed doen aan de mensen om ons heen.

En dan lees ik efeze 2:10
‘Want wij zijn Zijn maaksel, geschapen in Christus Jezus tot goede werken, welke God voorbereid heeft, opdat wij in dezelve zouden wandelen.’
Waarom goede daden doen? Zoeken naar hoe ik goede daden moet of kan doen?
Ook dat heeft God al voorbereid!
Lees maar!

Wat moet ik dan doen?
Wat is dan mijn opdracht? 
Opnieuw in Hem blijven.
Mijn hand in Zijn Vaderhand leggen en met Hem op weg gaan.
Hij weet alle dingen. Ook al mijn goede werken.
Wat is het dan ontspannen om zo te leven.
Wat staan we het leven vanuit Gods hand vaak in de weg, met onze eigen gedachten en overwegingen.

woensdag 5 september 2018

gezinsmoment woestijnreis 10

Exodus 33.
In mijn vorige post schreef ik al eea op over dit hoofdstuk.
We lazen het met de kinderen.

Mozes is een vriend van God. Hier praatten we over.
En over dat God naar hem luistert.
Mozes kiest niet voor de welvaart met een engel als geleide. Mozes gaat voor de aanwezigheid van God.
Alleen dan wil hij verder.
We maakten een aantal gebedskaartjes: ieder een dankpunt en een bidpunt.
Dit in een versierde pot gedaan en het staat klaar voor gebruik.

woensdag 29 augustus 2018

Gods aanwezigheid

‘Ik stuur een Engel voor u uit die de Kanaänieten, Amorieten, Hethieten, Perizzieten, Chiwwieten en Jebusieten zal verdrijven. Het is een land dat overvloeit van melk en honing. Maar Ik zal Zelf niet met u meereizen, want u bent een koppig en ongehoorzaam volk. Onderweg zou Ik voortdurend in de verleiding komen u te vernietigen.’’
‭‭Exodus‬ ‭33:2-3‬ ‭HTB‬‬


God spreekt tot Mozes. Hij gaat niet meer mee. Het volk koos een gouden kalf, God is klaar met het volk.
Hij noemt het ook niet meer Zijn volk, maar Mozes’ volk.
Toch belooft Hij nog wel welvaart. Het land Kanaan mogen ze nog in. Maar wel zonder God.
Mozes is het niet eens met God en durft dat ook te zeggen. Hoe vertrouwelijk gaat hij om met God. Mozes had God leren kennen, in heel veel aspecten: Gods heiligheid, wijsheid, boosheid, liefde, genade en trouw.
Mozes wordt Gods vriend genoemd.
En als God dan zegt dat Hij hen niet meer zal vergezellen, gaat Mozes pleiten.

Toen zei Mozes tegen de Here: ‘U hebt tegen mij gezegd: “Breng deze mensen naar het Beloofde Land,” maar U hebt niet gezegd wie U met mij mee wilt laten gaan. U hebt mij verteld dat ik uw vriend ben en dat ik genade heb gevonden in uw ogen. Here, als ik dan genade heb gevonden in uw ogen, laat mij dan duidelijk zien welke weg U met dit volk wilt gaan, zodat ik U beter leer kennen en begrijpen. Denk er toch aan dat dit volk uw volk is.’ En de Here antwoordde: ‘Voelt u zich dan pas gerust als Ik Zelf meega?’ Mozes zei: ‘Als U niet Zelf meegaat, laat ons dan niet vertrekken. Want als U niet meegaat, zal niemand ooit weten dat ik en mijn volk genade hebben gevonden in uw ogen en verschillend zijn van andere volken op aarde.’’
‭‭Exodus‬ ‭33:12-16‬ ‭HTB‬‬
Mozes pleit voor het volk. Het gaat om Gods eer. Het gaat niet om welvaart (hoewel dat een grote zegen is). Het gaat erom of God erbij is.

Vragen wij dat? Elke dag of God met ons meegaat.
Dan zal het een gezegende dag zijn.
Is dan alles goed en makkelijk?
Kijk maar naar het vervolg van de woestijnreis.
God ging mee en toch ging niet alles vanzelf.
Maar al te snel ging het volk weer in de fout.
Maar God bleef trouw. 
Hij bracht Zijn volk in het beloofde land.



donderdag 23 augustus 2018

gezinsmoment woestijnreis 9

We begonnen met een spelletje: sta een minuut met je ogen dicht. Als je denkt dat de minuut voorbij is ga je zitten.
Ze waren zo slim om seconden te tellen, dus het wachten duurde niet lang.
Met een ander voorbeeld: als je een half uur moet wachten of een half uur mag spelen, wat duurt er langer? Werd het wel duidelijk.
Het volk Israel wachtte op Mozes, 40 dagen. Dat duurde enorm lang!
 Mozes was 40 dagen bij God. Dat was zo voorbij.

En dan wil het volk een God.
En God wil niet meer verder met dit volk.
Mozes pleit voor het volk.
Hij stelt zelfs voor de straf te krijgen, zonder dat hij aanwezig was bij de zonde van het volk.

We lazen uit exodus 32 de geschiedenis en door vers voor vers te lezen, er over te praten en vragen te stellen, gaat het verhaal leven.
De kinderen en wij ontdekken nieuwe dingen.
Gods woord is rijk!
Voor onze kleuter is dit lezen zonder werkje saai, maar hij doet ook wel mee met het gesprek nu en dan.
We leerden dat Gods genade groot is en onverdiend.
(afbeelding van wikipedea)


zaterdag 18 augustus 2018

gezinsmoment woestijnreis 8

Na de wetgeving volgen er nog veel meer regels, aanwijzingen en opdrachten. Oa om de tabernakel te maken.
We keken naar de kleuren die gebruikt werden: blauw: de kleur van de hemel
Rood: de kleur van bloed
Purper: de kleur voor een koning
Goud: rijkdom

En we keken naar wat er in die tabernakel stond en wat de ark had: een verzoendeksel. Dat deksel ligt over de wet, erop sprenkelt de hogepriester het bloed. Heenwijzend naar Christus die met zijn bloed de schuld van de wet betaald heeft.

Ook keken we naar de afscheiding waar een brede deur in zat. 
Iemand mocht binnen komen, het was niet moeilijk, de deur was ruim genoeg, maar het moest wel via de deur.
Ook daar weer een verwijzing naar Jezus: Ik ben de deur.
Jezus verteld het zelf in de gelijkenis van de herder en zijn schapen.

dinsdag 7 augustus 2018

gezinsmoment woestijnreis 7

Exodus 20 was aan de beurt.
We hebben de 10 geboden al eens uitgebreid behandeld en het komt regelmatig terug in onze gezinsmomenten.
Omdat we nu elke keer kijken naar hoe God zich bekend maakt aan de Israelieten, keken we daar ook nu naar.

De berg rookte, er was bliksem en geluid van bazuinen, Gods stem was hoorbaar voor iedereen.
En het volk beefde...
Bang.

God zei: Ik ben de Heere, uw God.
Zo maakt Hij zich bekend.
En als je dat voor elk van de geboden zet, dan geeft dat een mooie invalshoek:
Ik ben uw God, daarom heb je geen andere goden nodig. 
Ik ben uw God, je hoeft niet te stelen want Ik geef je alles wat je nodig hebt.
En zo kun je verder alle geboden af gaan.

We namen de liefdesbrief van God en vroegen de kinderen welke zin eruit ze niet kenden. Die zochten ze op in de Bijbel.



God kent ons, ons zitten en staan, onze gedachten en onze woorden. Psalm 139.

Voor de jongste hadden we een knutsel van de site gelovenisleuk.nl
Hij wilde graag een werkje.
Deze ging over de 10 geboden

gezinsmoment woestijnreis 6

We lazen uit diverse vertalingen exodus 19.
Als we dan een woord of stukje tegenkomen wat moeilijk is leggen we het gelijk uit.
Exodus 19 verteld dat het volk naar het gebergte  Sinai ging, bij de berg Horeb.
En dat ze zich moesten heiligen omdat God met hen zou spreken.
Waarom jezelf wassen? Waarom niet dichtbij komen? Waarom al die maatregelen.
God liet opnieuw een kant van zichzelf zien: Hij is heilig.
Naast al die mooie namen: Bevrijder, Redder, mijn Banier, blijft God heilig.
En dat moesten de Israelieten (en wij) leren.

We lieten de kinderen het verhaal in 6 tekeningen samenvatten. Een stripverhaal. Niet grappig, maar de belangrijkste moment uit het hoofdstuk getekend.

donderdag 2 augustus 2018

zomaar een dienst

Na mijn vakantie wacht het werk weer.
Nou is vakantie fijn en ik moet echt even zin maken.
Maar als ik er dan ben en bij de verschillende mensen binnenstap, zit ik er weer in.
Fijne vakantie gehad? Lang niet gezien!
Klopt, ja fijne vakantie gehad. Hoe is het met u?
En zo mag je deelgenoot worden van de zorgen en fijne dingen van de mensen.

Als we de mensen vragen om te komen eten, geeft een van hen aan zich niet lekker te voelen.
Komt u wel naar de huiskamer eten of liever op uw kamer?
Ja, toch in de huiskamer.
Maar als ik tijdens het eten een poosje naar de client gekeken heb, neem ik de beslissing, dat het zo niet gaat en breng de client naar bed.
Dan bel ik de huisarts. Na een uurtje komt deze en constateert een flinke, pijnlijke ontsteking.
Ik ben blij dat ik de dokter gebeld heb.

Ondertussen is het tijd om de mensen naar bed te brengen. De laatste medicijnen uitdelen.
Fijn vind ik de momenten van bedtijd.
Vaak kun je nog iets delen. Welterusten wensen en proberen troost te bieden.
Een enkele keer mag je bidden of een stukje lezen.
Slaap lekker, tot de volgende keer.
De medicijnen voor morgen uitzetten, rapporteren en overdragen aan de nachtdienst.

Ik ga weer naar huis.
Moe maar voldaan.
Een stukje meelopen met de mensen, soms meelijden, vaak meeluisteren.
En toch altijd weer bidden.

vrijdag 27 juli 2018

zomer

Wat een warme zomer.
Alles verdroogt, al bloeien in de tuin hier en daar nog steeds nieuwe bloemen.
De natuur smacht naar water.
Overal in Europa is het droog en gevaar van brand is actueel.

Wat zijn we kwetsbaar als mens.
We denken zoveel te kunnen en in de hand te hebben.
Tot het niet regent.
Tot er natuurgeweld komt.
Tot de stroom uitvalt.
Wat blijft er dan over?

We bidden om zegen, bidden om regen.
Bidden om...

Ik las:
We want Christ to hurry and calm the storm.
He wants us to find Him in the midst of it first.
(Beth Moore)

Doen we dat? Zoeken en vinden we Hem in het midden van de storm?
Van de omstandigheden?
Is Hij ons middelpunt?