woensdag 20 september 2017

sta op en schitter?

Sta op en schitter! Heel vaak komt deze tekst naar voren. Ik kwam hem tegen in diverse tijdschriften.
Ik kreeg een kaart met die tekst en zag er later nog een wandbord mee.
En op zich is die tekst niet verkeerd.
Alleen kreeg ik er zo'n ongemakkelijk gevoel bij.
In Jesaja 60:1 kun je deze tekst vinden.
Alleen.. die vier woorden zijn lang niet de hele tekst. En als je de tekst in een oude vertaling leest, vind ik het een heel andere lading krijgen.
Sta op en schitter komt op mij over als: kom op, wees actief, schitter en straal zelf.
Maar wat lees ik in de Statenvertaling:
Maak u op, word verlicht, want uw Licht komt, en de heerlijkheid des HEEREN gaat over u op.

En daar valt de nadruk op het Licht wat mij verlicht!
Het Licht der wereld: Christus!
Ik hoef niet te stralen! Hij verlicht mij.
Ik straal dan door Hem.
Hij straalt Zijn liefde, Zijn licht door mij heen.
En dat Licht is zoveel beter dan mijn licht.
Zodat ik tot zegen mag zijn voor de mensen om mij heen.
Want uit Hem, en door Hem, en tot Hem zijn alle dingen. Hem zij de heerlijkheid in der eeuwigheid. (Romeinen 11:36)

Ik wil niemand kwetsen, misschien worden mensen bemoedigd door de tekst. Dat kan heel goed en dat is een zegen.
De blog verwoordt puur mijn eigen gevoel.

maandag 18 september 2017

Gezinsmoment wandelen met God 3

Wandelen. Wat doe je dan? Als je een rondje gaat lopen met iemand, heb je ook tijd om te praten.
Wandelen met God is ook praten met Hem.
En hoe dan?
Wat zegt de Bijbel over God en spreken, praten?
We lazen eerst Genesis 1. God spreekt en als Hij iets zegt dan is het er. Hij spreekt met macht.
God geeft ook opdrachten: Noach moest een boot bouwen, Abraham op reis en Mozes naar Farao.
God vertelt ook dingen: Abraham ontmoet God en krijgt te horen dat Sodom en Gomorra verwoest worden.
En tenslotte: Jezus bidt tot Zijn Vader en leert ons dat ook.
Al die voorbeelden lazen en bespraken we.
De opdrachten die God gaf leken onlogisch, moeilijk, onmogelijk.
Maar God gaat altijd mee.
Wandelen met God is niet alleen geloven in Hem, maar ook op Hem vertrouwen. Al gebeuren er dingen die we niet begrijpen of niet leuk vinden. God gaat ook met ons mee.

Als geheugensteuntje kregen de kinderen onderstaande plaat, gevonden via pinterest.
Voor wie kunnen we bidden:

dinsdag 12 september 2017

Christus' liefde


Niets meer aan toe te voegen.
Hoe heerlijk is deze Zaligmaker!

maandag 11 september 2017

gezinsmoment wandelen met God 2

Wandelen met God klinkt heel mooi. En het is ook mooi.
Maar wandelen is iets wat rust geeft, zonder haast, misschien ook zonder veel moeite.
En als je bedenkt hoe het leven is, dan is dat lang niet altijd rustig.
Dan zijn er moeilijke dingen, zorgen, verdriet, twijfels.
Hoe wandel je dan met God?
We vroegen de jongens hun rugzak te pakken en praatten nog even over onze vakantie. Wat zat er toen in? Was dat zwaar, moeilijk? En als je nu eens veel stenen uit de bergen erin zou doen? Zou je dan makkelijk naar boven lopen?
Daarna pakten we een stapel zware boeken en vroegen hen waarover je kunt lopen piekeren of je zorgen over kunt maken. Die dingen schreven we op een briefje en plakten we op een boek. Dat boek ging in de tas.
Met een volle tas liepen ze een rondje.
Dat viel niet mee. 
Wat kun je doen met die zorgen? Als je met God wandelt, heeft Hij misschien wel een antwoord?
Ja, in Mattheus:

Maar hoe doe je dat? Je zorgen naar Hem brengen?
Alles vertellen, al die boeken uit je tas halen en aan Hem vertellen wat je moeilijk vind.
En als je dat gedaan hebt? Stop je je  boeken dan weer in je tas?
Nee... maar stop je met piekeren?
Soms..
Als dat zo is, ga je weer terug naar Jezus, weer alles vertellen. Zo kun je zonder last weer verder wandelen.

vrijdag 8 september 2017

Vrede


Wat is vrede soms ver te zoeken. In deze wereld en in ons leven, in ons hart.
Er is zoveel wat onze rust kan verstoren.
En dan vasthouden aan die vrede, dat is strijd.
God zelf wil onze vrede zijn. Hij ís vrede.
Christus is de Vredevorst. En een vrucht van de Geest is vrede.

Jesaja zegt het zo:
Hoe welkom is de vreugdebode
die over de bergen komt aangesneld,
die vrede aankondigt en goed nieuws brengt,
die redding aankondigt en tegen Sion zegt:
'Je God is koning!'
Jesaja 52;7

Volgens wikipedia is vrede: rust, harmonie.

Johannes zegt het volgende over vrede:
Ik heb dit gezegd opdat jullie vrede vinden bij mij. Jullie zullen het zwaar te verduren krijgen in de wereld, maar houd moed: Ik heb de wereld overwonnen.
Johannes 16:33 nbv
Ik laat jullie vrede na; mijn vrede geef ik jullie, zoals de wereld die niet geven kan. Maak je niet ongerust en verlies de moed niet.
Johannes 14:27

Gods vrede is onovertroffen, niet van deze wereld.
Gods vrede is een geschenk, zijn vrede houdt stand ondanks alles
Gods vrede is te krijgen, Hij liet het na.
Gods vrede is te vinden bij Hem.

zondag 3 september 2017

gezinsmoment: wandelen met God 1

Zo langzaamaan veranderen onze gezinsmomenten.
De twee oudsten (11 en bijna 9) willen niet steeds meer een puzzeltje of knutsel als verwerking. En het liefst iets waarvan we kunnen leren mam... onze jongste van bijna 5 wil nog wel graag knutselen.
Een behoorlijke zoektocht voor ons.
Want wat ga je doen en waarover en ook: hoe?

Eerst maar eens op zoek naar een thema.
Een paar keer over hetzelfde werken bevalt ons allemaal wel.
Via de blog van Ilse kwamen we op het thema: wandelen met God.
Dat leek ons wel wat.
We bedachten een soort bijbelstudie voor de groten.
Eerst gingen we bedenken wat hoort bij wandelen. 
Afgelopen vakantie gingen we veel bergwandelen. Wat hadden we nodig?
Een rugzak, een route, wegwijzers. En wandelen is ontspannend, geeft rust.
Dan wandelen met God. Wat heb je dan nodig? Wat zijn dan de wegwijzers?
Al die woorden schreven we op.

Vervolgens keken we in de concordantie of het woord wandelen in de Bijbel staat.
Dat staat er heel vaak in!
Een paar teksten uit het oude testament en een paar uit het nieuwe testament zochten we op.
Toen zagen we dat wandelen verschillende betekenissen heeft.
Letterlijk wandelen, lopen of leven met, maar ook zonder, God.
De teksten die we opzochten schreven we ook op het papier.

We hadden hierover ook nog info gevonden op dit Blog

We gaan verder volgende keren over wandelen met God, hoe dan?
En met welke richtingaanwijzers?
En als er moeilijkheden zijn onderweg of als je valt?

We zien vanzelf hoe de serie zich ontwikkelt!
Deze keer geen verwerking voor de jongste, volgende keer wel.

vrijdag 1 september 2017

koffie

Er zijn dagen dat je het liefst nog een keer omdraait.
Zo ook de mensen op mijn werk.
En die liggen dan echt niet te wachten op een vrolijke zuster die zegt dat je moet opstaan.
Het begint al met de gordijnen. Zoveel licht!
En dan dat geklets; goede morgen, tijd om op te staan! (o ja? wie vind dat? jij? ik niet hoor!)
Dan zitten ze aan je dekbed. (Moet dat echt?)
Voorzichtig probeer ik het een stukje terug te slaan, maar: "nee zuster. Niet doen, dat is zo koud."
Als dan opstaan toch maar aan de orde is, wacht de douche, maar ja, ook dat is koud: uitkleden, koude spetters,
het zitten onder de sproeier is lekker, maar dan willen ze ook je haar nog wassen. Allemaal water in je gezicht...
en dan,  dan wordt de kraan uitgedraaid en ja, dan is het weer koud.
Als je alles niet meer zo goed begrijpt, is dat een vervelend moment.
Je wordt afgedroogd, aangekleed. Een hoop gesjor aan je lichaam. Een hemd aan, een overhemd.
(Laat me toch met rust!)
Ze sjorren aan je benen om steunkousen aan te doen.
En waarom? Wat een gedoe...
En waar blijft die beloofde warme koffie? (Je zegt steeds dat we om koffie gaan, maar wanneer dan?)
Eindelijk, het gedoe is klaar. Het is toch wel lekker zitten in een stoel.
En staat er dan op tafel?
heerlijk warme koffie!
Ooo dat is toch een heerlijke beloning na dat harde werken...

En niet alleen voor de mensen, ook voor 'de zuster'! ;-)

donderdag 24 augustus 2017

vakantie-einde

Nog een dag vrij en dan mag ik weer gaan werken.
Nog drie dagen en ook de school begint weer.
En hoe heerlijk vakantie ook is, structuur vind ik ook weer fijn.
(zomaar een plaatje van een pioenroos, waar ik altijd vol bewondering naar kijk.)

En met dat de school en de sport en de clubs en de vergaderingen en alles weer gaat beginnen, komt ook een stukje strijd om de hoek kijken.
Strijd om stille tijd, om ruimte te blijven maken in mijn agenda voor God en Zijn Woord.
Om een moeder naar Gods hart te zijn,
om een vrouw te zijn die God dient gewoon in het dagelijkse leven.
In mijn huis en in mijn werk, in mijn gewone huishoudelijke taken en mijn gewone contacten met de mensen om me heen.
Misschien is strijd een groot woord, maar soms ervaar ik het wel zo.
Vooral veel op God zien en niet op jezelf...
Zondag kregen we zo'n prachtige les! Ik word er nog blij van als ik het in m'n gedachten herhaal.
Kort gezegd kwam het hierop neer:
Bid zonder ophouden (want God weet dat er strijd is) en dankt in alles (want Hij heeft  de overwinning al behaald).
Dat is heerlijk!
Dan kun je, kan ik, het gewone leven weer in!

woensdag 16 augustus 2017

Gods ontferming



Zomaar een citaat van een predikant, die voorging.
Hij bleef haken.
Het licht valt hier op Gods barmhartigheid. Zijn ontferming en Zijn genade.
Ondanks onze zonden.
Hij wil ons vergeven, Hij wil ons dragen, opvangen, leiden.
Hoeveel we ook verkeerd hebben gedaan, als we berouw laten zien aan God, zal Hij zich over ons ontfermen.

Heerlijk om die hoop te hebben! Die zekerheid.

vrijdag 11 augustus 2017

Bijbeltekst


Deze tekst was via mn app aan de beurt om te lezen. Ik werd er door geraakt en maakte er deze afbeelding van.
Het sluit aan bij de vorige blog over je zorgen maken, of juist niet.
We lezen op dit moment in de psalmen, met ons gezin. We lazen psalm 66, wat prachtig is.
‘Komt, hoort, en ik wil vertellen, gij allen die God vreest, wat Hij gedaan heeft aan mijn ziel.’
‭‭en
‘Voorwaar, God heeft gehoord, Hij heeft gelet op mijn luid gebed. Geprezen zij God, die mijn gebed niet afwees, noch mij zijn goedertierenheid onthield.’
‭‭Psalmen‬ ‭66:19-20‬ ‭NBG51‬‬

Hoe heerlijk is onze God.
Hij hoort ons, altijd, voordat we Hem iets vragen weet Hij het al.
Maar Hij wil dat we alles aan Hem vragen.
En andersom mogen wij doorvertellen wat God voor ons deed.
Vaak kost dat aarzelingen en moeten we iets overwinnen, maar God is zo.... ja wat niet.
Als je opmerkt wat Hij voor je doet en deed en wil doen, dan kun je niet zwijgen.
En ook voor het spreken wil Hij weer alles geven wat nodig is. En mogen we ook daarvoor op Hem vertrouwen.