dinsdag 17 oktober 2017

mantel- zorg

Wanneer komt het moment dat je toegeeft: zo gaat het niet meer?
Soms zeggen de mensen om je heen: maar het was toch niet zo erg?
Of juist: er had al veel eerder wat gedaan moeten worden.

Maar zelf stel je het moment van uitspreken dat er iets moet gebeuren, dat er echt iets aan de hand is, uit.

Iedereen vergeet dingen.
Ik word ook al een dagje ouder.
Als ik eens een nacht goed slaap dan gaat het wel beter.
Het gaat toch prima met me.

En de mantelzorger zorgt en zorgt en zorgt en...
Loopt nog maar een stukje verder mee op de levensweg van die ander. Of is het inmiddels lijdensweg?
En er komt steeds meer op het bordje van de mantelzorger.
Naast de zorg voor, vaak ook zorg om de geliefde.
Want diegene is vaak juist tegen geliefden, niet lief.
Krijgt verdachtmakingen te horen: jij denkt alleen maar aan jezelf en laat mij hier lijden/ in de steek.
Wordt niet meer herkend.
Wordt beschuldigd van diefstal, van ontrouw, van vanalles.
Zorgen kan zo lijden worden.
Zorgen wordt lopen op je tandvlees.
Moe tot in je botten.
Uitzichtloos.

Cijfers liegen er niet om. Gemiddeld duurt het 14 maanden voor de diagnose alzheimer gesteld wordt. Ieder uur komen er in Nederland 5 mensen met alzheimer bij.
In 2016 waren er 270.000 mensen die leden aan dementie. En 3000.000 mantelzorgers, die zich vooral zorgen maken over de veiligheid. Er gaat dikwijls iets mis, in huis, met medicijninname, in het verkeer.
(Cijfers van de alzheimerstichting)

Dan komt een moment van opname en ook dat is zwaar. 
Voor de persoon die opgenomen wordt en voor diegene die naar huis gaat.
Vertwijfeling bij beide partijen: doen we hier wel goed aan?
De een voelt zich in de steek gelaten en begrijpt niet waarom dit nu nodig was.
De ander heeft vanalles te regelen, te verwerken, te zorgen. Ook nu nog, al is de direkte zorg anders.

Er gaat een wereld van verdriet en lijden schuil achter dementie.
Dementie raakt niet alleen de persoon met de ziekte aan, ook de omgeving.
Maar onder alle zorg en verdriet gaat een mens schuil die liefde en aandacht nodig heeft.
Een mens met een verleden. Een mens zoals jij en ik.

Hou van mij
Om wie ik ben
Ook als ik je niet meer herken

Kijk me aan 
En zie wie ik was
Ik ben er nog steeds
Maar in een andere jas

Bron: alzheimerstichting



zondag 15 oktober 2017

gezinsmoment psalmen van dankbaarheid 2

Psalmen van dankbaarheid: psalm 100
We zongen deze psalm op de wijs zoals in mn vorige post over deze psalm.

Die vind jeHier
We lazen de psalm en vroegen de grote kinderen bij elk vers een kleine tekening te maken, waar het over ging.
Daarna keken we wie er allemaal geroepen worden om te juichen/ loven/ danken.
En dan zie je een hele mooie cirkel.
Het begint in vers 1 met de hele schepping, daarna alle mensen, dan Gods kinderen en daarna de oproep aan ons persoonlijk: ga tot Zijn poorten in met lof.
En vervolgens mag er dan weer een belofte liggen voor onze kinderen en hun kinderen. Zijn trouw blijft van generatie op generatie.
Ze begrepen deze uitleg ook.
Vers 1 kwam op het kaartje voor de boom.
Onze jongste knipte een schaapje uit en plakte dat op dat kaartje.
Ook voor hem een herinnering aan dit moment.

zaterdag 14 oktober 2017

herfstwandeling

vanmiddag hebben we genoten van het mooie weer!
Een wandeling door de duinen en het bos was een mooi begin van onze herfstvakantie.
zomaar wat fotos delen:







donderdag 12 oktober 2017

gezinsmoment: psalmen van dankbaarheid 1

In de aanloop naar dankdag willen we een paar keer stilstaan bij psalmen waarin dankbaarheid/ God loven bezongen wordt.
We keken naar psalm 69:31

‘Ik zal de naam van God prijzen met een lied, Hem verheerlijken met een lofzang;’

‭‭
In dezelfde bijbel als deze zomer, kleurden we deze tekst.
We bedachten waarvoor we mogen danken en schreven dat op een kaartje.
Deze hingen ze op in de kaartenboom.
Elke week willen we wat kaartjes erbij hangen. en de psalm van onderstaand plaatje behandelen.




zondag 8 oktober 2017

dankbaarheid

‘Een psalm bij het lofoffer. 
Juicht de Here, gij ganse aarde, 
dient de Here met vreugde,
 komt voor zijn aangezicht met gejubel.
 Erkent, dat de Here God is;
Hij heeft ons gemaakt, en Hem behoren wij toe, zijn volk, de schapen die Hij weidt. 
Gaat met een loflied zijn poorten binnen, zijn voorhoven met lofgezang, 
looft Hem, prijst zijn naam; 
want de Here is goed, 
zijn goedertierenheid is tot in eeuwigheid, en zijn trouw tot in verre geslachten.’
‭‭Psalmen‬ ‭100 NBG51

Wat een prachtige psalm!
Zo vol lof. Zo vol dankbaarheid.
De dichter begint met de dank die de hele aarde Hem mag brengen. Vervolgens roept hij de mensen op om hun Maker te loven. 
Persoonlijk wordt het als we Zijn poorten in gaan en onze eigen dank mogen brengen.
En kijkt daarna in de toekomst.
Gods trouw blijft, ook voor kinderen en kleinkinderen en achterkleinkinderen en... en...
Wij zijn door God gemaakt en mogen Hem loven omdat Hij goed is.
Zo goed... tot in eeuwigheid goed. Onbegrijpelijk en onbevattelijk goed

maandag 2 oktober 2017

Gezinsmoment wandelen met God 5


Wandelen met God: wegwijzers

Eerst herinnerden we ons aan hoe we de weg in de bergen vonden. Dmv wegwijzers.
toen we liepen in de mist, zagen we weinig, ook weinig wegwijzers. Maar ze waren er wel! op een steen, op een bordje. 
Als je wandelt met God, zie je de wegwijzers ook niet altijd. Maar ze zijn er wel!

Toen lazen we in ps 119 wat een wegwijzer is: Gods woord.
Een lamp en licht in de bijbel was een klein lichtje, geen schijnwerper.
Ook in de bergen kun je vaak maar een wegwijzer tegelijk zien.
God gaf de tien geboden. Hele duidelijke wegwijzers.
We namen adhv het papier (zie foto)
de tien geboden door. En hoe ze praktisch vorm kunnen krijgen. Want geen beelden maken lijkt makkelijk. Maar als het over idolen gaat, komt het wel dichterbij.
Zo ook met stelen. Dat doen we misschien niet letterlijk, maar als we alles voor onszelf houden en een ander niets gunnen? Is dat goed?
Zo hadden we een fijne afsluiter van deze serie.

zondag 1 oktober 2017

geschikt voor Zijn dienst

Als je een taak op je neemt, of van iemand een opdracht krijgt, dan ga je er over na denken.
Er kan een vraag naar je toe komen om iets te doen. Soms denk je: ‘ja, leuk, doe ik’.
Soms denk je:’ nee, geen tijd, geen zin, niets voor mij.’

Als God je roept, als er taken in de gemeente zijn, als er mensen gevraagd worden voor evangelisatiewerk, hebben we vaak dezelfde reactie.
Maar wat is onze tijd, in het licht van de eeuwigheid, waar we naar op weg zijn?
Maar wat is ons kunnen, onze bekwaamheid, als God ons roept?

God riep Mozes bij de brandende braamstruik. Mozes stribbelde flink tegen. God zei toen niet: Mozes, je hebt gelijk, je bent ook eigenlijk niet geschikt. Ga maar terug de woestijn in.
Nee, God zei: Ik ben.
En dat is genoeg. Dáár gaat het om: Gód is. Niet wij...
Ja, je mag de talenten die je hebt gebruiken, je mag onderzoeken of de gevraagde opdracht bij je past.
Maar zeggen we niet te snel nee? Verschuilen we ons niet te snel achter onkunde, terwijl het onwil is?

Spoort de liefde van Christus ons aan, om van Hem te getuigen? Elke dag, op onze eigen plek.
Hij is genoeg
Hij is alles in allen
Hij is...


donderdag 28 september 2017

herfst

De regen stroomt langs de ruiten.
Na de prachtige herfstdagen van afgelopen week, waarin ik genoot van de zon, is dit toch echt minder leuk.
Emmers kastanjes raapten we in de tuin.
En enorm veel walnoten.
Zo af en toe gaat de houtkachel aan.
De bomen laten de prachtige herfstkleuren zien.
De herfst is prachtig en toch geeft het me een gevoel van afscheid.
Alles wat stond te pronken met de mooiste kleuren is uitgebloeid, afgevallen.
De vruchten zijn geplukt. De cyclus is rond en de natuur gaat zich opmaken voor een periode van rust.


Van kracht en groeistof verzamelen.
Om opnieuw te kunnen bloeien.
Misschien is dit ook een les.
We moeten soms rust nemen, ons terugtrekken.
 Energie steken in dingen dichtbij, in plaats van in grote of in veel projecten.
Zelf weer leren om door te kunnen geven.
Gevoed worden om uit te kunnen delen.
God wil spreken in de stilte,
Voeden in de rust.
Daarom zijn alle seizoenen nodig.

maandag 25 september 2017

gezinsmoment wandelen met God 4

Wandelen met God: moeilijkheden op je pad.
Deze keer met proefje.
We spraken over moeilijke dingen die kunnen gebeuren in je leven. 
Maar God weet ervan en wil je helpen.
Dat lieten we zien met een proefje:
Daarvoor heb je een opgeblazen ballon, lange sateprikkers en een kommetje olie nodig.
Met de ballon wordt jijzelf bedoeld.
Kun je de ballon inprikken met de sateprikker zonder dat hij knalt?
De prikkers staan voor de moeilijkheden op je pad.
Als je de prikker een poosje in de olie zet en dan net onder het knoopje van de ballon prikt, klapt hij niet!
foto van Carlien van Westenbrugge-Jacobse.
De olie staat voor de Heilige Geest. Als je Hem je moeilijkheden vertelt, gaat Hij met je mee. Dan wordt je wel geprikt, je moeilijkheden zijn dan niet ineens over, maar God is erbij. Hij zorgt dat je het kan dragen.
Dit maakte wel indruk bij de kinderen.

woensdag 20 september 2017

sta op en schitter?

Sta op en schitter! Heel vaak komt deze tekst naar voren. Ik kwam hem tegen in diverse tijdschriften.
Ik kreeg een kaart met die tekst en zag er later nog een wandbord mee.
En op zich is die tekst niet verkeerd.
Alleen kreeg ik er zo'n ongemakkelijk gevoel bij.
In Jesaja 60:1 kun je deze tekst vinden.
Alleen.. die vier woorden zijn lang niet de hele tekst. En als je de tekst in een oude vertaling leest, vind ik het een heel andere lading krijgen.
Sta op en schitter komt op mij over als: kom op, wees actief, schitter en straal zelf.
Maar wat lees ik in de Statenvertaling:
Maak u op, word verlicht, want uw Licht komt, en de heerlijkheid des HEEREN gaat over u op.

En daar valt de nadruk op het Licht wat mij verlicht!
Het Licht der wereld: Christus!
Ik hoef niet te stralen! Hij verlicht mij.
Ik straal dan door Hem.
Hij straalt Zijn liefde, Zijn licht door mij heen.
En dat Licht is zoveel beter dan mijn licht.
Zodat ik tot zegen mag zijn voor de mensen om mij heen.
Want uit Hem, en door Hem, en tot Hem zijn alle dingen. Hem zij de heerlijkheid in der eeuwigheid. (Romeinen 11:36)

Ik wil niemand kwetsen, misschien worden mensen bemoedigd door de tekst. Dat kan heel goed en dat is een zegen.
De blog verwoordt puur mijn eigen gevoel.