woensdag 3 mei 2017

bewaard

Het was niet zo leuk vanmorgen.
Om 7.00 uur reed ik naar mijn werk. Het regende, hard. Niet fijn om te rijden!
Tien minuten later kwam ik bij de grote rotonde waar ik altijd over ga.
Ineens raakt mij auto in een slip en schiet naar links. Ik voel dat hij alle kanten op glijdt.
Ik tolde van de weg af, rakelings langs een lantarenpaal en zag de sloot op me afkomen.
God, nee niet de sloot, riep ik.
Allerlei beelden en gedachten gingen door mijn hoofd.

En toen lag ik erin...
Gelukkig met alleen mijn eigen kant, 
Ik draaide snel het raam open zodat ik daar evt nog uitkon en bedacht toen dat ik miss via de andere kant op het gras kon stappen.
Dat was zo.
Dus was ik er uit, met mn spullen als telefoon en portomonee in mijn tas en in mijn hand.
En met de bibbers..
Eerst naar het werk gebeld, toen naar huis en toen de politie.
Mn man en de politie kwamen ongeveer tegelijk aan.
Wat was ik blij dat mijn man thuis zou werken en niet in Rotterdam was!
Ondertussen waren er al veel mensen gestopt om te vragen of ze konden helpen.
Dat vond ik heel lief! 
De collega van de nachtdienst die ik gebeld had, kwam me nog een knuffel geven, aan de kant van de weg. Zo lief!!

En dan komt de sleepwagen en haalt de auto uit het water.
Wij reden achter de sleepauto aan naar de garage.
En dan komt het wachten op de uitslag van de garage.

En dan ben je thuis, natte voeten van de regen en de bibbers in je lijf.
Tranen zitten hoog, gedachten razen.
God heeft me zo bewaard! 
Het had zoveel erger kunnen zijn.
De paal waar ik langs schoot in plaats van tegen, de andere autos die ik niet geraakt heb. De sloot waar ik zo in kwam dat ik er uit kon zonder moeite, in plaats van op de kop in het water te liggen.
De kinderen die in hun bed lagen, in plaats van in de auto.
En zoveel meer.

En op facebook las ik de foto van zussenliefde:
Ook die past bij vandaag!

4 opmerkingen:

leuk dat je de moeite nam om m'n blog te lezen! reacties zijn welkom!