maandag 30 mei 2016

Kansen die je soms niet herkend


De afbeelding hierboven vond ik op pinterest.
Het gebed ken ik al langer.
Ik denk dat er heel wat in zit.
Want ik betrap mezelf er best weleens op dat ik vraag om dingen en dan al in gedachten heb hoe het verhoord moet worden.
De makkelijkste en voor mij comfortable manier.
De problemen opgelost zodat het voor mij aanvaardbaar is.
Zodat ik er geen moeite of pijn van heb.
En eigenlijk is dat heel egoistisch.
 Leer ik dan de les die God mij wil leren?
Leef ik dan voor Hem?
Laat ik Zijn liefde zien of mijn comfort?
En geloof ik dan en leef ik zoals mijn Vader goed vind of volgens mijn inzichten?

En als ik niet de oplossingen of verhoring krijg die ikzelf gedacht had?
Dan krijg ik nog steeds alles wat ik nodig heb.
God weet oneindig veel beter wat ik nodig heb, wat ik leren moet, wat goed is voor mij. Waarbij Hijzelf de eer krijgt.

Dan lees ik nog maar eens het gedicht en bedenk ik me weer:
Vader weet wat goed voor me is.

4 opmerkingen:

leuk dat je de moeite nam om m'n blog te lezen! reacties zijn welkom!