donderdag 3 september 2015

Zomaar een gesprekje

De eerste schoolweek is bijna voorbij. 
De kids hebben het gelukkig naar hun zin en een goede start gemaakt.
En ik ook wel!
Kreeg een bedankje van de buren:
Erg lief! 
En ik had zelf ook al wat meegenomen. Zo mooi, deze kan ik niet laten staan:
Elke dag kijken we even bij de konijntjes en gisteren had een zijn oogjes open. Vandaag nog twee die rondkeken.
Ze zijn nog erg klein maar scharrelen af en toe al rond en worden lekker behaard.
De moeder vind het allemaal wel prima.

In huis en schuur is weer vanalles gebeurd.
De vakantierommel opgeruimd en alle tuinspullen in een apart schuurtje gezet.
Heerlijk om zo wat overzicht te krijgen.

En vandaag had ik zomaar een gesprek met iemand die de schoorsteen kwam vegen ( ook zo'n klusje wat gebeuren moet). Het ging over vanalles, maar we kwamen al gauw uit op kleine dingen in je leven waarderen en dankbaarheid leren als er tegenslagen zijn.
En zo kreeg ik een getuigenis te horen van iemand, waar ik het niet van verwachtte ( misschien onterecht, maar vanuit het feit dat er meer mensen zonder dan met God leven). 
Opgevoed met God, Hem vaarwel gezegd en door alle tegenslagen heen toch ervaren dat God hem niet loslaat.  En weer terug gekeerd naar God.

Wat veel redenen weer tot dankbaarheid deze week!

4 opmerkingen:

  1. We hebben veel meer reden tot dankbaarheid dan we denken!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Kostbaar zulke gesprekken... En dat fotootje van dat konijntje maakt mij blij:)!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ja was blij met het gesprek,
    Konijntjes komen nog weleens langs! Ze zijn te schattig om niet te laten zien.

    BeantwoordenVerwijderen

leuk dat je de moeite nam om m'n blog te lezen! reacties zijn welkom!