woensdag 18 februari 2015

vragen

Vragen.
Soms is alles onduidelijk.
Soms lijkt het of bij jou niets voorspoedig mag verlopen en de tegenslagen zich opstapelen.
Vechten zonder adempauze.
God? Waarom?  Ziet u mij wel? Ziet U wel dat ik dreig te verdrinken in de narigheid?
U hebt toch beloofd mij te dragen door het water? Zoals Matthijn Buwalda in een van z'n liedjes zingt.

Soms kan alle narigheid van jezelf of in je direkte omgeving je overspoelen.
En stapelen de vragen zich op.

Een tijdje geleden was ik zelf depressief.  zo donker als het dan is, zo eenzaam ook.
Nu speelt er in mn kennissenkring moeite en verdriet.
En ik heb geen antwoord.

Hoeft ook niet.
Er soms gewoon geen antwoord.
Alleen stil zijn.
Een gebed in mijn hart om steun, Gods tegenwoordigheid.

Want, ook al voel ik het niet,  Hij is er toch en laat niet los.

Hij laat ons niet los!

1 opmerking:

leuk dat je de moeite nam om m'n blog te lezen! reacties zijn welkom!