maandag 10 november 2014

gewoon thuis

Soms is thuis ook maar gewoon, nou ja, thuis...
Spreek je niemand, zie je weinig mensen.
Voel je je gewoon of niet zo belangrijk, ik bedoel, niemand die je aangesproken hebt of waarmee je even wat woorden hebt gewisseld.

En als je man thuiskomt en vraagt naar je dag is het enige wat je dan kunt vertellen; nou gewoon,  gestofzuigd, boodschappen gedaan, de gewone dingen. Niets bijzonders..

Begrijp me goed, ik ben blij dat ik thuis ben, met en voor de kinderen! Ik ben blij dat we de financiele mogelijkheid hebben en voel me daarin ook gezegend.
Het thuis-zijn geeft ook mogelijkheden in de zin van; vrijwilligerswerk, bezoekjes enz.

Maar soms zou het zo fijn zijn om gewoon even niet op kinderniveau te praten en even niet steeds mama, mama, mama te horen.
(Hoeveel ik ook van mijn kinderen houd!)
Soms zou ik best even gewoon willen gaan en staan waar ik zelf zin in heb..

Wat is het dan genieten als je even een bakje koffie kunt drinken met iemand en daar heerlijk mee kunt kletsen.
Of even wat dieper kunt praten dan alleen maar; hoe is het? Goed. Met jou? ook goed. :-)

Nee, ik klaag niet. Heb de keus gemaakt om thuis te zijn en sta er van harte achter. Maar soms...
dan is het wel eens lekker om even gewoon mezelf te zijn, niet mama, niet huisvrouw, niet...

Maar ik kwam ergens de volgende spreuk tegen en die vond ik wel een extra keer lezen waard;

True

1 opmerking:

  1. Ik begrijp het! En op zo'n moment is het goed om te bloggen en blogs te lezen. Vind ik zelf.

    BeantwoordenVerwijderen

leuk dat je de moeite nam om m'n blog te lezen! reacties zijn welkom!