dinsdag 17 oktober 2017

mantel- zorg

Wanneer komt het moment dat je toegeeft: zo gaat het niet meer?
Soms zeggen de mensen om je heen: maar het was toch niet zo erg?
Of juist: er had al veel eerder wat gedaan moeten worden.

Maar zelf stel je het moment van uitspreken dat er iets moet gebeuren, dat er echt iets aan de hand is, uit.

Iedereen vergeet dingen.
Ik word ook al een dagje ouder.
Als ik eens een nacht goed slaap dan gaat het wel beter.
Het gaat toch prima met me.

En de mantelzorger zorgt en zorgt en zorgt en...
Loopt nog maar een stukje verder mee op de levensweg van die ander. Of is het inmiddels lijdensweg?
En er komt steeds meer op het bordje van de mantelzorger.
Naast de zorg voor, vaak ook zorg om de geliefde.
Want diegene is vaak juist tegen geliefden, niet lief.
Krijgt verdachtmakingen te horen: jij denkt alleen maar aan jezelf en laat mij hier lijden/ in de steek.
Wordt niet meer herkend.
Wordt beschuldigd van diefstal, van ontrouw, van vanalles.
Zorgen kan zo lijden worden.
Zorgen wordt lopen op je tandvlees.
Moe tot in je botten.
Uitzichtloos.

Cijfers liegen er niet om. Gemiddeld duurt het 14 maanden voor de diagnose alzheimer gesteld wordt. Ieder uur komen er in Nederland 5 mensen met alzheimer bij.
In 2016 waren er 270.000 mensen die leden aan dementie. En 3000.000 mantelzorgers, die zich vooral zorgen maken over de veiligheid. Er gaat dikwijls iets mis, in huis, met medicijninname, in het verkeer.
(Cijfers van de alzheimerstichting)

Dan komt een moment van opname en ook dat is zwaar. 
Voor de persoon die opgenomen wordt en voor diegene die naar huis gaat.
Vertwijfeling bij beide partijen: doen we hier wel goed aan?
De een voelt zich in de steek gelaten en begrijpt niet waarom dit nu nodig was.
De ander heeft vanalles te regelen, te verwerken, te zorgen. Ook nu nog, al is de direkte zorg anders.

Er gaat een wereld van verdriet en lijden schuil achter dementie.
Dementie raakt niet alleen de persoon met de ziekte aan, ook de omgeving.
Maar onder alle zorg en verdriet gaat een mens schuil die liefde en aandacht nodig heeft.
Een mens met een verleden. Een mens zoals jij en ik.

Hou van mij
Om wie ik ben
Ook als ik je niet meer herken

Kijk me aan 
En zie wie ik was
Ik ben er nog steeds
Maar in een andere jas

Bron: alzheimerstichting



Geen opmerkingen:

Een reactie posten

leuk dat je de moeite nam om m'n blog te lezen! reacties zijn welkom!