dinsdag 30 mei 2017

gebrokenheid en beloftes

Het eitje was gebroken.
Een mooi blauw merelei.
Stuk, leeg.
Het herinnert me aan de gebrokenheid in deze wereld en het verdriet wat overal om ons heen zichtbaar is.
En zoveel mensen dragen een onzichtbare last of verdriet met zich mee.
Spijt, eenzaamheid, pijn, gemis, lijden.
Ziekte, zorgen, kruisdragen.
Zonden, verbitterheid.
Zoveel dingen die we op kunnen noemen. Zoveel dingen die in ons leven, in leven van een geliefde of in levens van mensen verder weg gebeuren.
Denk maar aan christenvervolging.
Denk maar aan...

We kunnen verdrinken in al het verdriet.
We kunnen het uitschreeuwen naar God: waarom?
Moeten we dan in mineur eindigen?
Nee, we mogen met elkaar meeleven, meebidden, meestrijden.
En ons vastklemmen aan God.
God laat ons niet los: Hij zocht Adam op,
toen de zonde en de verleiding gekomen was.
Hij deed Adam( en ons) de belofte: Er komt een Verlosser. (Genesis)
En die kwam: Jezus.
En Hij doet opnieuw een belofte:
Ik maak alle dingen nieuw!
Dus geen gebrokenheid en lijden meer. Geen tranen. Want God zal alle tranen van onze ogen afwissen. Geen rouw zal daar zijn, noch gehuil.

Dan is er uitzicht en hoop, in verbrokenheid en in lijden.

gezinsmoment richters Deborah

Tussen hemelvaart en pinksteren door gaan we even terug naar de richters.
We keken naar Deborah. Zij was profetes, vrouw en richter. De enige vrouwelijke richter.
Vol geloof en vertrouwen. In tegenstelling tot Barak, die alleen wil vechten als zij meegaat. Terwijl God de overwinning belooft heeft.
En wat God belooft doet Hij.
Barak kreeg geen klein leger mee, zoals Gideon. Waarom dan toch de steun nodig hebben van Deborah?
We weten het niet.
Barak wordt niet direkt bestraft, Deborah gaat met hem mee. Wel zal de overwinning door een  vrouw tot stand komen, niet door Barak.
We hebben het stuk hoe Jael Sisera doodde niet in details verteld.
Het was voldoende dat hij gedood werd door haar.
We wilden de nadruk leggen op vertrouwen en dat dat soms lastig is. Zeker als je iets niet ziet.
Daarom deden we nog een spelletje:
De kinderen kregen een voor een een blinddoek om en moesten op onze aanwijzingen een stuk in de tuin lopen.
Daarna hadden we het er even over hoe ze dat vonden. Ze moesten vertrouwen op onze aanwijzingen, dat die goed waren.

Zo mogen we vertrouwen op God. Zijn weg is de beste. Hij is te vertrouwen! 

maandag 22 mei 2017

gezinsmoment hemelvaartsdag

We zijn even niet over de richters bezig, maar maken een uitstapje naar hemelvaartsdag.
Op http://thuisgeloven.nl/bijbelles/hemelvaart-vieren/ stond een les die we erg mooi vonden.
Deze hebben we met de kinderen gedaan.
We hebben grotendeels de beschrijving gevolgd zoals in de link staat.
Ze waren erg enthousiast over dat ze een schilderij gingen maken en deden allemaal een deel.

Leuk ook dat ze allemaal iets konden doen!
Het was fijn om met hen na te denken over waarom dan de hemelvaart.
Maar hoe dat nou kon? Dan was de Heere Jezus  toch heel erg lang onderweg? En door de dampkring...
Maar ook hier: God is een God van wonderen. 

zondag 21 mei 2017

zo groot bent U

Ik zag een schitterende zonsondergang.
Ik rook de regen buiten
Ik zag alle bomen uitlopen en bloemen gaan bloeien.
Ik hoorde de vele vogels hun lied zingen.
En toen hoorde ik deze tekst van Matthijn Buwalda.

Er is niets aan U gelijk 
En niemand kan om U heen, Zo groot bent U

De hoogste berg 
De diepste zee
Ze gaan ons voor wij zingen mee
Al eeuwen lang 
Tot aan het Nu 
Zingt de natuur zo groot bent U! 
Mijn God zo groot bent U!


Zomaar wat regels uit een lied van hem, (zo groot bent U) overgenomen van de site songteksten.nl

Het verwoordt wat ik ervaar als ik de wonderen uit de natuur zie.
God is zo groot, alles om ons heen kunnen wij niet bedenken, maar God maakte het allemaal, heel gedetailleerd en harmonisch.

Als ik dit wonder vatten wil, staat mijn verstand met eerbied stil. Ook een dichtregel.
En als God zich zo bemoeit met de natuur, hoeveel meer moeite doet Hij voor de mensen, die Hij bedacht en schiep naar Zijn beeld.
De mens, die weer vrij kan zijn van de schuld, door genade, door Zijn offer.

Hoe groot bent u!

vrijdag 19 mei 2017

Belofte

Aan alle fruitbomen en -struiken in de tuin komen kleine vruchten.
De malusappel heeft heel veel gebloeid.
En heeft nu veel mini-appeltjes.
Alleen kun je deze niet eten.

De walnoot laat vruchtjes zien

Evenals de pruim.

Ook de framboos 
En de peer

En tot slot de druif.
Ben heel benieuwd of er dit jaar eetbare druiven groeien.
Dit knopje groeit, als het goed is, uit tot een druiventros.




woensdag 17 mei 2017

gezinsmoment richters Ehud

We vroegen ons af; gaan we stil staan bij al die verhalen over de richters die zoveel vijanden doodden?
Het verhaal over Gideon is mooi, laat zien Wie God wil zijn en dat we Hem kunnen vertrouwen.
Maar het verhaal van Ehud?
Deze richter die de koning van Moab dood met zijn zwaard. Met alle details erbij...
En toch kozen we ervoor om het verhaal wel te vertellen.
God heeft het ons laten weten. Ook van dit verhaal kunnen we iets leren.
God gaf door deze richter 40 jaar vrede in het land Israel.
Steeds opnieuw gaat Israel de afgoden achterna en God straft het. Maar als ze Hem zoeken, bevrijdt Hij.
In deze geschiedenis door Ehud. De richter die links was en zijn belasting kwam betalen en met dezelfde betaling de koning van Moab ombrengt.
Door zijn zwaard.
Gideon hoefde zijn zwaard niet te gebruiken, Ehud deed het wel.
We vertelden dit verhaal aan de kinderen.
God werkt niet altijd op dezelfde manier.  Dat zien we hier.
Als verwerking maakten ze een schild.



De koning was verrast door de aanval. Hij gebruikte geen schild.
Maar God is ons schild. Hij zegt het dikwijls in Zijn Woord, oa in psalm 3:
de berijmde versie is zo:
Maar, trouwe God, Gij zijt
Het schild, dat mij bevrijdt,
Mijn eer, mijn vast betrouwen;
Op U vest ik het oog;
Gij heft mijn hoofd omhoog,
En doet m' Uw gunst aanschouwen.
'k Riep God niet vruchtloos aan;
Hij wil mij niet versmaan.
In al mijn tegenheden;
Hij zag van Sion neer,
De woonplaats van Zijn eer,
En hoorde mijn gebeden.


Hoewel oude taal, toch vind ik het heel mooi. Wat God deed, toen Israël riep, staat erin verwoord. Hij is dezelfde God!
Psalm 3:3~ "But you, O Lord, are a shield about me, my glory, and the lifter of my head.":
(bron: Pinterest)


maandag 8 mei 2017

gezinsmoment Richters 3

Ik bouw op U,
dat zongen we met de kinderen.
Want was dat niet wat de richters deden?
In eigen kracht de vijanden verslaan was onmogelijk.
De moed zonk het leger van Gideon dan ook in de schoenen. Zitten op de heuvel keken ze uit op een leger, zo groot als de korrels zand op het strand.
En God zei Gideon alle bange mannen weg te  sturen.
en daar gingen ze...
en daarna nog een groep mannen.
Ze bleven met 300 mannen over. Wat een onbetekenend aantal!
Maar God zou de eer krijgen van deze overwinning!
De kinderen begrepen wel dat Gideon bang was. En wat heerlijk dat God dat wist en hem gerust stelt door de droom van de Midianiet.
Wat heerlijk dat God ook onze zorgen en angsten kent! Hij vraagt ons Hem te vertrouwen.
Gideon won, niet door kracht en geweld, maar met bazuinen en fakkels en vertrouwen op God.
We deden een verwerking van bijbelidee.
Een kleurplaat met diverse opdrachten en vragen.

Wit

Er staan veel witte bloemen in de tuin. En er komen nog veel witte bloemen in bloei.
De jasmijn, escalonia en vibirnum bloeien nog niet.
Wel pronken al de oleander, rododendron, camelia, margriet, lelietje der dalen en nog een aantal waar ik de naam niet van weet.
Ook de kastanje is volop in bloei, met witte kaarsen.









Wel mooi gezicht zo!




woensdag 3 mei 2017

bewaard

Het was niet zo leuk vanmorgen.
Om 7.00 uur reed ik naar mijn werk. Het regende, hard. Niet fijn om te rijden!
Tien minuten later kwam ik bij de grote rotonde waar ik altijd over ga.
Ineens raakt mij auto in een slip en schiet naar links. Ik voel dat hij alle kanten op glijdt.
Ik tolde van de weg af, rakelings langs een lantarenpaal en zag de sloot op me afkomen.
God, nee niet de sloot, riep ik.
Allerlei beelden en gedachten gingen door mijn hoofd.

En toen lag ik erin...
Gelukkig met alleen mijn eigen kant, 
Ik draaide snel het raam open zodat ik daar evt nog uitkon en bedacht toen dat ik miss via de andere kant op het gras kon stappen.
Dat was zo.
Dus was ik er uit, met mn spullen als telefoon en portomonee in mijn tas en in mijn hand.
En met de bibbers..
Eerst naar het werk gebeld, toen naar huis en toen de politie.
Mn man en de politie kwamen ongeveer tegelijk aan.
Wat was ik blij dat mijn man thuis zou werken en niet in Rotterdam was!
Ondertussen waren er al veel mensen gestopt om te vragen of ze konden helpen.
Dat vond ik heel lief! 
De collega van de nachtdienst die ik gebeld had, kwam me nog een knuffel geven, aan de kant van de weg. Zo lief!!

En dan komt de sleepwagen en haalt de auto uit het water.
Wij reden achter de sleepauto aan naar de garage.
En dan komt het wachten op de uitslag van de garage.

En dan ben je thuis, natte voeten van de regen en de bibbers in je lijf.
Tranen zitten hoog, gedachten razen.
God heeft me zo bewaard! 
Het had zoveel erger kunnen zijn.
De paal waar ik langs schoot in plaats van tegen, de andere autos die ik niet geraakt heb. De sloot waar ik zo in kwam dat ik er uit kon zonder moeite, in plaats van op de kop in het water te liggen.
De kinderen die in hun bed lagen, in plaats van in de auto.
En zoveel meer.

En op facebook las ik de foto van zussenliefde:
Ook die past bij vandaag!

dinsdag 2 mei 2017

gezinsmoment richters 2

Welke eigenschappen moet een richter hebben?
De kinderen dachten hierover na en kwamen met een mooie profielschets: dapper, moedig, groot geloof in God, vertrouwen.
Daarop lazen we Richteren 6: 
De roeping van Gideon.
Ik had een werkje liggen (ooit uit een stapel oude zondagsschoolwerkjes gehaald) en daarop staan afbeeldingen uit het verhaal.

De kinderen moesten stop zeggen als er een afbeelding gelezen werd.

Uit het hoofdstuk bleek dat God niet iemand zoekt die aan hun profielschets voldoet!
Gideon was niet dapper, hij oogste in het geheim. Hij was niet vol vertrouwen maar vroeg meermaals bevestiging van zijn roeping.
Waarom zoekt God hem dan toch op om richter te zijn?
Misschien wel omdat God beter kan werken met mensen die niet overtuigd zijn van hun eigen  kracht en kunnen.
Zulke mensen hebben Hem nodig.

De plaatjes vormden een woord: dank U voor Uw geduld.

Op de site www.gezinsmomenten.blogspot.nl vond ik een objectles.
Gideon vroeg om een droog doek en natte grond en andersom.
Kun je een vinger droog uit een glas water halen?
Ze dachten van niet maar met een laagje kaneel erop blijft je vinger droog!
Het gekke is dat je wel water voelt.
Van zulke proefjes genieten ze altijd erg...