zaterdag 16 december 2017

immanuel

Immanuel, wat een prachtige naam: God met ons.
Eigenlijk zei Christus het zelf ook tegen ons: Ik ben met u, al de dagen, tot aan de voleinding van de wereld. (mattheus 28:20)

Al de dagen God met ons.
Al de dagen de goede Herder
Elke dag het Licht der wereld
Elke dag de Bron de levens
Elk moment de Zaligmaker.

Gekomen uit die heerlijke hemel,
Vol licht en glorie en heiligheid.
Om te leven, lijden en sterven voor onheilige mensen.
Hoe diep is de inhoud van de tekst uit Johannes: dat God  de wereld (ons), zo lief had, dat Hij zijn enige Zoon, Jezus Christus, gegeven heeft. Opdat er redding is voor iedereen die in Hem gelooft!

Ik moet er niet aan denken om een van mijn kinderen te verliezen. Verschrikkelijk!
En dan God! Hij gaf, dat was niet onopzettelijk verliezen, nee, God gaf, actief, Zijn enige Zoon.
En wij geven vaak aan mensen die er dan hopelijk blij mee zijn. Maar God gaf tot redding van een vijandige wereld.

Immanuel: God met ons, God in ons.
Uit genade!
Omdat Hij gaf.

donderdag 14 december 2017

gezinsmoment 2 advent 2017

Het gezinsmoment was heel eenvoudig. 
We lazen het hoofdstuk uit exodus dat verteld over Mozes die geroepen wordt door God, vanuit de brandende braamstruik.
Mozes vraagt hoe God heet. 
God zegt: Ik ben. JHWH
Daarover lazen we een stuk uit een dagboek, wat meer uitleg gaf. Hierop kleurden ze wat hen aansprak.
Naar aanleiding van de twee gelezen stukken praatten we nog even door. Over Wie God is, hoe Hij zich openbaart aan Mozes en waarom zo. En wat dit met advent te maken heeft.

zondag 10 december 2017

advent

Advent.
Een bijzondere tijd. Buiten is het vroeg donker.
En geestelijk gezien is er ook veel duisternis in de wereld. In ons hart en leven misschien ook wel.

Advent is verwachten.
Maar wie of wat, Wie verwachten we?
Denken we bij advent aan de komst van Jezus als baby in Bethlehem?
Aan Gods Zoon die mens werd om het offer voor onze zonden volkomen te betalen?
Hoe kostbaar is dat geschenk!

Maar moeten we dat verwachten? Dat is al gebeurd! We mogen leven in het geloof dat Hij onze Middelaar wilde zijn.
We hoeven daar niet meer op te wachten! We mogen Hem vandaag dienen en eren. Hem onze zonden belijden en vergeving ontvangen.

Waar mogen we dan naar uitzien tijdens advent?
Ik las in een meditatie:
“Advent is wonen, daar waar het licht is.”

En Jezus is het Licht van de wereld.
Zacharias zingt ervan:
Een Licht zo groot, zo schoon
Gedaald van ‘s hemels troon
Straalt volk bij volk in de ogen

Dat Licht straalt nog!
We mogen leven in Zijn licht, dat Licht doorgeven.
Iets uitstralen van Zijn liefde in de donkere wereld om ons heen.
Dan zullen nog veel meer mensen Hem verwachten!
Dat is advent!

donderdag 7 december 2017

Jacobus 3

‘Maar de wijsheid van boven
is vooreerst rein,
vervolgens vreedzaam,
vriendelijk,
gezeggelijk,
vol van ontferming
en goede vruchten,
onpartijdig
en ongeveinsd.’
‭‭Jakobus‬ ‭3:17‬ ‭NBG51
Heel langzaam lezen, deze tekst.
Alle woorden tot je door laten dringen.
De wijsheid van Boven.
Wijsheid van God...
Jacobus beschrijft deze wijsheid, omdat hij in de verzen erboven vraagt wie van ons wijs is.
En dan noemt hij zaken die bij ons zo snel naar boven komen: afgunst en eigenbelang.
Terwijl we wijsheid laten zien door een zachtmoedige levenswandel.
Al die genoemde zaken; rein (zuiver), vol vrede, vriendelijk zijn, gezeggelijk zijn (dus naar een ander luisteren en niet boos worden om minder leuke dingen),
en ook nog een hart vol medelijden hebben en goede vruchten laten zien.
Geen partij trekken en niet huichelen.
Dat is nogal een opdracht!

nee.... het is niet onze opdracht!
Het is een geschenk wat God geeft, als we dicht bij Hem leven.
Hij wil die wijsheid aan ons geven.
En al die eigenschappen van de echte wijsheid, zullen dan in ons te zien zijn.

Als we het van onszelf verwachten, dan is het hele rijtje een onmogelijkheid.
We moeten toch steeds opnieuw weer terug naar God, onze Vader, onze Schepper,
om alle tekort, ook hierin, bij Hem neer te leggen.
Hij is zo rijk! Hij wil het ons geven.



dinsdag 5 december 2017

gezinsmoment advent 2017

Vandaag het gezinsmoment bij de derde dag van onze adventkalender. (We zijn 1-12 begonnen, dat vond ik makkelijker bij de kalender die ik gebruik)


We lazen gisteren dat God een prachtig thuis gecreëerd had voor de mensen. Maar daarmee is het verhaal niet klaar.

We lazen vandaag het stuk uit genesis 3. De zonden die in de wereld kwamen en de belofte van de verlosser.

God heeft ons niet in ellende alleen gelaten. Hij wil ons redden! En niet om laten komen.


We hadden een proefje wat heel mooi laat zien, waarom de Verlosser kwam.

Het ging als volgt:

Neem een doorzichtige fles en vul hem voor de helft met water.

Dit staat voor de wereld.

Giet er dan een flinke hoeveelheid olie op. Dit blijft drijven op het water zodat je twee lagen krijgt.

De olie staat voor de mensen.

Giet er dan rode kleurstof bij. Dit zal door het water en de olie heen en weer gaan.

De kleurstof staat voor zonde.

Schud de fles en alles vermengt. De aarde en de mensen zijn vol zonde.

Maar! Als je de fles weer recht zet scheiden de olie en het water zich en blijft de kleurstof in het water.

Dat is het werk van de Verlosser! Hij maakt de mensen weer rein voor God door vergeving van de zonden.

Houd een zaklamp tegen de fles.

De olie zal het licht doorgeven. Zo mogen Zijn kinderen Zijn licht doorgeven.

Als er kleurstof door de olie zit, wordt het licht niet weerkaatst. Als wij zonden doen, hebben we vergeving nodig, voor we Zijn licht weer kunnen verspreiden.

Gaaf beeld om zo te laten zien!

vrijdag 24 november 2017

adventskalender

Bijna begint de adventsperiode.
Ook voor dit jaar ben ik op zoek geweest naar een leesrooster of iets dergelijks om een adventkalender van te maken.
Ik ben niet zo van de cadeautjes, maar vind het wel heel mooi om als gezin elke dag een stukje te lezen. En zo de heilsgeschiedenis zich te zien ontvouwen.
We willen de komende adventsperiode op de zondagen een gezinsmoment doen, over het bijbelgedeelte wat aan de beurt is volgens de kalender.

Ik ben best even aan het zoeken geweest.
Op pinterest vond ik deze afbeelding:

Dit rooster heb ik eerst vertaald en vervolgens de Bijbelgedeelten opgezocht die er bij gegeven werden.
Enkele gedeelten waren wel erg lang (3 hoofdstukken uit genesis bijvoorbeeld) Daarvan heb ik er ingekort.
Ook loopt de kalender maar tot 24 december en ik wilde graag de kerstdagen ook nog.
Dus heb ik het aangevuld tot 26 december.


Elke dag heb ik de titel en het bijbelgedeelte op een papier getypt.
bijvoorbeeld: 
Dag 17: een klein dienstmeisje en een trotse generaal.
2 koningen 5

Die strookjes heb ik allemaal uitgeknipt. van inpakpapier heb ik zakjes gevouwen en daar het strookje in gestopt. Ik had zwart-wit afbeeldingen van kerst geprint en op diverse zakjes geplakt. En het nummer erop geschreven.
De kerstdagen is een ronde, zoals je op de foto kunt zien.
de zakjes heb ik allemaal aan een touw geplakt en dat hang ik dan op.
Dan mogen ze op de juiste dag, het juiste zakje pakken.



donderdag 23 november 2017

Jesaja dankt

O HERE, Gij zijt mijn God, U zal ik verheffen, uw naam loven, want Gij hebt wonderen gedaan, raadsbesluiten uit een ver verleden in waarheid en trouw volvoerd. 
Jesaja 25:1 NBG51

‘Gaat met een loflied zijn poorten binnen, zijn voorhoven met lofgezang, looft Hem, prijst zijn naam;’

‭‭Psalmen‬ ‭100:4
Wat prachtig deze twee teksten.
Jesaja en de psalmdichter roepen op om Zijn naam te loven.
Jaweh, de Ik -Ben, 
Jesaja maakt het persoonlijk: mijn God.
De God in Wiens handen ons leven is. De God die trouw is, Die zijn beloften houdt.
Die elke dag weer voor ons zorgt, ons wil leiden en steunen.
Zo onverdiend.
En toch: looft Hem!
Juist: prijst Zijn Naam. Om wie Hij is en wat Hij wil doen.

woensdag 15 november 2017

psalm 71

Want U bent mijn hoop, Heere HEERE, mijn vertrouwen vanaf mijn jeugd.
 Op U heb ik gesteund van de moederschoot af, van de baarmoeder af bent U mijn Helper; voortdurend zal mijn lof van U zijn. 
Verwerp mij niet ten tijde van de ouderdom; verlaat mij niet nu mijn kracht vergaat’.
      

Een psalm voor heel je leven.
Hoop en vertrouwen vanaf dat je gemaakt bent.
Degene die jouw bedacht, je kent met alle karaktertrekken, zwaktes en blijdschap.
Op Diegene mag je vertrouwen.
Er is geen twijfel bij de dichter: God is zijn helper.
Elke dag opnieuw.
En elke dag, elk moment is de eer, de lof aan God.
Tot we oud geworden zijn. 
Voelen we ons misschien minder nuttig? Of aan de zijlijn van het leven als we ouder worden?
Hoe kijken we als jongeren naar ouderen?
Ouderen die al zo lang met de Heere leven...
Dat betekend dat die mensen een schat aan rijkdom in God met zich meedragen.
Als de mensen die een generatie boven ons staan, al van kind af aan, Gods lof vertellen, wat kunnen we dan van elkaar leren.

We mogen luisteren naar elkaar. In een gemeente, in een klein gezelschap.
Alleen en samen Gods lof vertellen, om Hem te dienen, elke dag van ons leven.

woensdag 8 november 2017

foto's

Ik ben bezig met een fotocursus.
soms komen daar aardig  leuke foto's uit.
het is wel een uitdaging elke week om iets te bedenken om te fotograferen.
Maar het is leuk om je camera te leren kennen en ik steek er best wat van op.
beweging vastleggen...
en we waren bij een soort lichtshow, wat golven verbeelden.
daar heb ik ook geprobeerd fotos van te maken:
en nog een foto van een boei langs het water van het kanaal, op diverse manieren, oa onherkenbaar...






maandag 6 november 2017

gezinsmoment psalmen van dankbaarheid 5

Psalmen van dankbaarheid 5
Maar eigenlijk een uitstapje. We bedachten dat we God mogen danken om Wie Hij is, maar ook om zijn beloften. Die beloften staan op de foto van pinterest.
Het zijn de volgende belofte :
Jij bent waardevol,
Je bent vergeven,
Je bent vrij,
Je hebt een doel/ een toekomst,
Je bent gezegend
Je krijgt talenten
Je hebt hoop

We lazen de gegeven teksten en probeerden de belofte te ontdekken.
Als verwerking schilderden ze allemaal een aantal beloftes, op een lapje. Het woord en een symbool wat ze erbij bedachten.
Bijv bij waardevol een diamant, bij vergeving een kruis, bij talenten een duim omhoog.



Ik naai deze week de lapjes aan elkaar zodat er een kleed vol beloftes van God ontstaat


zondag 29 oktober 2017

gezinsmoment psalmen van dankbaarheid 4

Psalm 75:2
‘Wij loven U, o God, wij loven, want nabij is uw naam, men vertelt uw wonderen.’
‭‭
We kunnen hem ook zingen:

Psalm 75 vers 1

U alleen, U loven wij;
Ja wij loven U, o HEER;
Want Uw naam, zo rijk van eer,

Is tot onze vreugd nabij;
Dies vertelt men in ons land,
Al de wond'ren Uwer hand

Voor loven, kunnen we ook danken invullen.
En vorige week leerden we dat we God mogen danken 
om Wie Hij is.
Hier zien we opnieuw een dankpunt.
Want zijn Naam is dichtbij.

We noemden een brief als voorbeeld: als je van iemand een brief krijgt,
lijkt het net of diegene zelf er even is. Alsof je vriend met je praat.
Zo dichtbij is God.

Hem mogen we danken omdat Hij altijd bij ons is.

We vroegen of de kinderen zelf eens een lied wilden schrijven om Hem te danken.
Elk op hun eigen manier deden ze dit.
Het is ontroerend om te lezen, waarvoor ze danken.

We zingen tegenwoordig ook veel. Psalmen, gezangen en liederen die ze kennen.
Ook dat is heel waardevol!
foto van Carlien van Westenbrugge-Jacobse.

zondag 22 oktober 2017

Gezinsmoment psalmen van dankbaarheid 3

Opnieuw een psalm in onze serie naar dankdag toe.
Deze keer Psalm 106:1
Halleluja
Looft de Heere, want Hij is goed.
Want Zijn goedertierenheid blijft tot in eeuwigheid.

Hier staat twee keer: looft de Heere!
Halleluja betekend tenslotte hetzelfde.
Zo belangrijk vind de psalmdichter het.
Maar waarom dan? Omdat God goed is. En omdat die goedheid nooit stopt!
Spontaan zong onze kleuter een psalmversje: looft de Heer want Hij is goed, looft Hem met een blij gemoed.

Vaak danken wij voor dingen die wij krijgen: gezondheid, vrienden, familie, enz.
Maar hier leren we dat we God mogen danken omdat Hij goed is.
Om Wie Hij is.
Daar past ook de tekst: bid zonder ophouden, dankt in alles, bij.
Danken hoeft niet afhankelijk te zijn van de omstandigheden.
God verandert niet.
We noemden nog wat eigenschappen van God, waarvoor we Hem mogen danken.
Dat is nog best lastig! Al snel kom je toch weer op iets als: omdat Hij voor ons zorgt.
En dat is ook zo, maar dat zochten we niet.
Daarom maakten we twee potjes.
Een waarin we dingen van de mensen deden en een met dingen van God.
En toen zagen we dat we kunnen bedenken: waar we voor danken voor onszelf, zijn dingen de kunnen veranderen. Rijkdom kan veranderen, gezondheid ook.
Maar Gods liefde en trouw blijven of we nu ziek of gezond, rijk of arm zijn.

Waarom dan bidden en danken? Omdat we nog leven in de strijd en God dat ook weet. En danken omdat Hij overwonnen heeft.
Waarom dan nog al die ellende en macht van Satan vroeg een van de kinderen.
Dat legden we als volgt uit:
Ik tekende een slang. De duivel.
Maar Jezus heeft de kop vermorzeld, de duivel overwonnen. Streep door de kop.
Maar dat weet satan ook en hij slaat nog steeds met zijn staart. Hij probeert nog zoveel mogelijk mensen van God weg te halen. Maar hij ís overwonnen! Door Jezus!

Als verwerking nog een spelletje:
We hadden de letters van scrabble in een pot gedaan.
Om de beurt pakten we een letter en bedachten we daar iets mee om voor te danken.
Ook eigenschappen van God benoemden we.
En voor de jongste was het erg leuk. Hij zegt gewoon iets: de a van vrienden ...;-)

dinsdag 17 oktober 2017

mantel- zorg

Wanneer komt het moment dat je toegeeft: zo gaat het niet meer?
Soms zeggen de mensen om je heen: maar het was toch niet zo erg?
Of juist: er had al veel eerder wat gedaan moeten worden.

Maar zelf stel je het moment van uitspreken dat er iets moet gebeuren, dat er echt iets aan de hand is, uit.

Iedereen vergeet dingen.
Ik word ook al een dagje ouder.
Als ik eens een nacht goed slaap dan gaat het wel beter.
Het gaat toch prima met me.

En de mantelzorger zorgt en zorgt en zorgt en...
Loopt nog maar een stukje verder mee op de levensweg van die ander. Of is het inmiddels lijdensweg?
En er komt steeds meer op het bordje van de mantelzorger.
Naast de zorg voor, vaak ook zorg om de geliefde.
Want diegene is vaak juist tegen geliefden, niet lief.
Krijgt verdachtmakingen te horen: jij denkt alleen maar aan jezelf en laat mij hier lijden/ in de steek.
Wordt niet meer herkend.
Wordt beschuldigd van diefstal, van ontrouw, van vanalles.
Zorgen kan zo lijden worden.
Zorgen wordt lopen op je tandvlees.
Moe tot in je botten.
Uitzichtloos.

Cijfers liegen er niet om. Gemiddeld duurt het 14 maanden voor de diagnose alzheimer gesteld wordt. Ieder uur komen er in Nederland 5 mensen met alzheimer bij.
In 2016 waren er 270.000 mensen die leden aan dementie. En 3000.000 mantelzorgers, die zich vooral zorgen maken over de veiligheid. Er gaat dikwijls iets mis, in huis, met medicijninname, in het verkeer.
(Cijfers van de alzheimerstichting)

Dan komt een moment van opname en ook dat is zwaar. 
Voor de persoon die opgenomen wordt en voor diegene die naar huis gaat.
Vertwijfeling bij beide partijen: doen we hier wel goed aan?
De een voelt zich in de steek gelaten en begrijpt niet waarom dit nu nodig was.
De ander heeft vanalles te regelen, te verwerken, te zorgen. Ook nu nog, al is de direkte zorg anders.

Er gaat een wereld van verdriet en lijden schuil achter dementie.
Dementie raakt niet alleen de persoon met de ziekte aan, ook de omgeving.
Maar onder alle zorg en verdriet gaat een mens schuil die liefde en aandacht nodig heeft.
Een mens met een verleden. Een mens zoals jij en ik.

Hou van mij
Om wie ik ben
Ook als ik je niet meer herken

Kijk me aan 
En zie wie ik was
Ik ben er nog steeds
Maar in een andere jas

Bron: alzheimerstichting



zondag 15 oktober 2017

gezinsmoment psalmen van dankbaarheid 2

Psalmen van dankbaarheid: psalm 100
We zongen deze psalm op de wijs zoals in mn vorige post over deze psalm.

Die vind jeHier
We lazen de psalm en vroegen de grote kinderen bij elk vers een kleine tekening te maken, waar het over ging.
Daarna keken we wie er allemaal geroepen worden om te juichen/ loven/ danken.
En dan zie je een hele mooie cirkel.
Het begint in vers 1 met de hele schepping, daarna alle mensen, dan Gods kinderen en daarna de oproep aan ons persoonlijk: ga tot Zijn poorten in met lof.
En vervolgens mag er dan weer een belofte liggen voor onze kinderen en hun kinderen. Zijn trouw blijft van generatie op generatie.
Ze begrepen deze uitleg ook.
Vers 1 kwam op het kaartje voor de boom.
Onze jongste knipte een schaapje uit en plakte dat op dat kaartje.
Ook voor hem een herinnering aan dit moment.

zaterdag 14 oktober 2017

herfstwandeling

vanmiddag hebben we genoten van het mooie weer!
Een wandeling door de duinen en het bos was een mooi begin van onze herfstvakantie.
zomaar wat fotos delen:







donderdag 12 oktober 2017

gezinsmoment: psalmen van dankbaarheid 1

In de aanloop naar dankdag willen we een paar keer stilstaan bij psalmen waarin dankbaarheid/ God loven bezongen wordt.
We keken naar psalm 69:31

‘Ik zal de naam van God prijzen met een lied, Hem verheerlijken met een lofzang;’

‭‭
In dezelfde bijbel als deze zomer, kleurden we deze tekst.
We bedachten waarvoor we mogen danken en schreven dat op een kaartje.
Deze hingen ze op in de kaartenboom.
Elke week willen we wat kaartjes erbij hangen. en de psalm van onderstaand plaatje behandelen.




zondag 8 oktober 2017

dankbaarheid

‘Een psalm bij het lofoffer. 
Juicht de Here, gij ganse aarde, 
dient de Here met vreugde,
 komt voor zijn aangezicht met gejubel.
 Erkent, dat de Here God is;
Hij heeft ons gemaakt, en Hem behoren wij toe, zijn volk, de schapen die Hij weidt. 
Gaat met een loflied zijn poorten binnen, zijn voorhoven met lofgezang, 
looft Hem, prijst zijn naam; 
want de Here is goed, 
zijn goedertierenheid is tot in eeuwigheid, en zijn trouw tot in verre geslachten.’
‭‭Psalmen‬ ‭100 NBG51

Wat een prachtige psalm!
Zo vol lof. Zo vol dankbaarheid.
De dichter begint met de dank die de hele aarde Hem mag brengen. Vervolgens roept hij de mensen op om hun Maker te loven. 
Persoonlijk wordt het als we Zijn poorten in gaan en onze eigen dank mogen brengen.
En kijkt daarna in de toekomst.
Gods trouw blijft, ook voor kinderen en kleinkinderen en achterkleinkinderen en... en...
Wij zijn door God gemaakt en mogen Hem loven omdat Hij goed is.
Zo goed... tot in eeuwigheid goed. Onbegrijpelijk en onbevattelijk goed

maandag 2 oktober 2017

Gezinsmoment wandelen met God 5


Wandelen met God: wegwijzers

Eerst herinnerden we ons aan hoe we de weg in de bergen vonden. Dmv wegwijzers.
toen we liepen in de mist, zagen we weinig, ook weinig wegwijzers. Maar ze waren er wel! op een steen, op een bordje. 
Als je wandelt met God, zie je de wegwijzers ook niet altijd. Maar ze zijn er wel!

Toen lazen we in ps 119 wat een wegwijzer is: Gods woord.
Een lamp en licht in de bijbel was een klein lichtje, geen schijnwerper.
Ook in de bergen kun je vaak maar een wegwijzer tegelijk zien.
God gaf de tien geboden. Hele duidelijke wegwijzers.
We namen adhv het papier (zie foto)
de tien geboden door. En hoe ze praktisch vorm kunnen krijgen. Want geen beelden maken lijkt makkelijk. Maar als het over idolen gaat, komt het wel dichterbij.
Zo ook met stelen. Dat doen we misschien niet letterlijk, maar als we alles voor onszelf houden en een ander niets gunnen? Is dat goed?
Zo hadden we een fijne afsluiter van deze serie.

zondag 1 oktober 2017

geschikt voor Zijn dienst

Als je een taak op je neemt, of van iemand een opdracht krijgt, dan ga je er over na denken.
Er kan een vraag naar je toe komen om iets te doen. Soms denk je: ‘ja, leuk, doe ik’.
Soms denk je:’ nee, geen tijd, geen zin, niets voor mij.’

Als God je roept, als er taken in de gemeente zijn, als er mensen gevraagd worden voor evangelisatiewerk, hebben we vaak dezelfde reactie.
Maar wat is onze tijd, in het licht van de eeuwigheid, waar we naar op weg zijn?
Maar wat is ons kunnen, onze bekwaamheid, als God ons roept?

God riep Mozes bij de brandende braamstruik. Mozes stribbelde flink tegen. God zei toen niet: Mozes, je hebt gelijk, je bent ook eigenlijk niet geschikt. Ga maar terug de woestijn in.
Nee, God zei: Ik ben.
En dat is genoeg. Dáár gaat het om: Gód is. Niet wij...
Ja, je mag de talenten die je hebt gebruiken, je mag onderzoeken of de gevraagde opdracht bij je past.
Maar zeggen we niet te snel nee? Verschuilen we ons niet te snel achter onkunde, terwijl het onwil is?

Spoort de liefde van Christus ons aan, om van Hem te getuigen? Elke dag, op onze eigen plek.
Hij is genoeg
Hij is alles in allen
Hij is...


donderdag 28 september 2017

herfst

De regen stroomt langs de ruiten.
Na de prachtige herfstdagen van afgelopen week, waarin ik genoot van de zon, is dit toch echt minder leuk.
Emmers kastanjes raapten we in de tuin.
En enorm veel walnoten.
Zo af en toe gaat de houtkachel aan.
De bomen laten de prachtige herfstkleuren zien.
De herfst is prachtig en toch geeft het me een gevoel van afscheid.
Alles wat stond te pronken met de mooiste kleuren is uitgebloeid, afgevallen.
De vruchten zijn geplukt. De cyclus is rond en de natuur gaat zich opmaken voor een periode van rust.


Van kracht en groeistof verzamelen.
Om opnieuw te kunnen bloeien.
Misschien is dit ook een les.
We moeten soms rust nemen, ons terugtrekken.
 Energie steken in dingen dichtbij, in plaats van in grote of in veel projecten.
Zelf weer leren om door te kunnen geven.
Gevoed worden om uit te kunnen delen.
God wil spreken in de stilte,
Voeden in de rust.
Daarom zijn alle seizoenen nodig.

maandag 25 september 2017

gezinsmoment wandelen met God 4

Wandelen met God: moeilijkheden op je pad.
Deze keer met proefje.
We spraken over moeilijke dingen die kunnen gebeuren in je leven. 
Maar God weet ervan en wil je helpen.
Dat lieten we zien met een proefje:
Daarvoor heb je een opgeblazen ballon, lange sateprikkers en een kommetje olie nodig.
Met de ballon wordt jijzelf bedoeld.
Kun je de ballon inprikken met de sateprikker zonder dat hij knalt?
De prikkers staan voor de moeilijkheden op je pad.
Als je de prikker een poosje in de olie zet en dan net onder het knoopje van de ballon prikt, klapt hij niet!
foto van Carlien van Westenbrugge-Jacobse.
De olie staat voor de Heilige Geest. Als je Hem je moeilijkheden vertelt, gaat Hij met je mee. Dan wordt je wel geprikt, je moeilijkheden zijn dan niet ineens over, maar God is erbij. Hij zorgt dat je het kan dragen.
Dit maakte wel indruk bij de kinderen.

woensdag 20 september 2017

sta op en schitter?

Sta op en schitter! Heel vaak komt deze tekst naar voren. Ik kwam hem tegen in diverse tijdschriften.
Ik kreeg een kaart met die tekst en zag er later nog een wandbord mee.
En op zich is die tekst niet verkeerd.
Alleen kreeg ik er zo'n ongemakkelijk gevoel bij.
In Jesaja 60:1 kun je deze tekst vinden.
Alleen.. die vier woorden zijn lang niet de hele tekst. En als je de tekst in een oude vertaling leest, vind ik het een heel andere lading krijgen.
Sta op en schitter komt op mij over als: kom op, wees actief, schitter en straal zelf.
Maar wat lees ik in de Statenvertaling:
Maak u op, word verlicht, want uw Licht komt, en de heerlijkheid des HEEREN gaat over u op.

En daar valt de nadruk op het Licht wat mij verlicht!
Het Licht der wereld: Christus!
Ik hoef niet te stralen! Hij verlicht mij.
Ik straal dan door Hem.
Hij straalt Zijn liefde, Zijn licht door mij heen.
En dat Licht is zoveel beter dan mijn licht.
Zodat ik tot zegen mag zijn voor de mensen om mij heen.
Want uit Hem, en door Hem, en tot Hem zijn alle dingen. Hem zij de heerlijkheid in der eeuwigheid. (Romeinen 11:36)

Ik wil niemand kwetsen, misschien worden mensen bemoedigd door de tekst. Dat kan heel goed en dat is een zegen.
De blog verwoordt puur mijn eigen gevoel.

maandag 18 september 2017

Gezinsmoment wandelen met God 3

Wandelen. Wat doe je dan? Als je een rondje gaat lopen met iemand, heb je ook tijd om te praten.
Wandelen met God is ook praten met Hem.
En hoe dan?
Wat zegt de Bijbel over God en spreken, praten?
We lazen eerst Genesis 1. God spreekt en als Hij iets zegt dan is het er. Hij spreekt met macht.
God geeft ook opdrachten: Noach moest een boot bouwen, Abraham op reis en Mozes naar Farao.
God vertelt ook dingen: Abraham ontmoet God en krijgt te horen dat Sodom en Gomorra verwoest worden.
En tenslotte: Jezus bidt tot Zijn Vader en leert ons dat ook.
Al die voorbeelden lazen en bespraken we.
De opdrachten die God gaf leken onlogisch, moeilijk, onmogelijk.
Maar God gaat altijd mee.
Wandelen met God is niet alleen geloven in Hem, maar ook op Hem vertrouwen. Al gebeuren er dingen die we niet begrijpen of niet leuk vinden. God gaat ook met ons mee.

Als geheugensteuntje kregen de kinderen onderstaande plaat, gevonden via pinterest.
Voor wie kunnen we bidden:

dinsdag 12 september 2017

maandag 11 september 2017

gezinsmoment wandelen met God 2

Wandelen met God klinkt heel mooi. En het is ook mooi.
Maar wandelen is iets wat rust geeft, zonder haast, misschien ook zonder veel moeite.
En als je bedenkt hoe het leven is, dan is dat lang niet altijd rustig.
Dan zijn er moeilijke dingen, zorgen, verdriet, twijfels.
Hoe wandel je dan met God?
We vroegen de jongens hun rugzak te pakken en praatten nog even over onze vakantie. Wat zat er toen in? Was dat zwaar, moeilijk? En als je nu eens veel stenen uit de bergen erin zou doen? Zou je dan makkelijk naar boven lopen?
Daarna pakten we een stapel zware boeken en vroegen hen waarover je kunt lopen piekeren of je zorgen over kunt maken. Die dingen schreven we op een briefje en plakten we op een boek. Dat boek ging in de tas.
Met een volle tas liepen ze een rondje.
Dat viel niet mee. 
Wat kun je doen met die zorgen? Als je met God wandelt, heeft Hij misschien wel een antwoord?
Ja, in Mattheus:

Maar hoe doe je dat? Je zorgen naar Hem brengen?
Alles vertellen, al die boeken uit je tas halen en aan Hem vertellen wat je moeilijk vind.
En als je dat gedaan hebt? Stop je je  boeken dan weer in je tas?
Nee... maar stop je met piekeren?
Soms..
Als dat zo is, ga je weer terug naar Jezus, weer alles vertellen. Zo kun je zonder last weer verder wandelen.

vrijdag 8 september 2017

Vrede


Wat is vrede soms ver te zoeken. In deze wereld en in ons leven, in ons hart.
Er is zoveel wat onze rust kan verstoren.
En dan vasthouden aan die vrede, dat is strijd.
God zelf wil onze vrede zijn. Hij ís vrede.
Christus is de Vredevorst. En een vrucht van de Geest is vrede.

Jesaja zegt het zo:
Hoe welkom is de vreugdebode
die over de bergen komt aangesneld,
die vrede aankondigt en goed nieuws brengt,
die redding aankondigt en tegen Sion zegt:
'Je God is koning!'
Jesaja 52;7

Volgens wikipedia is vrede: rust, harmonie.

Johannes zegt het volgende over vrede:
Ik heb dit gezegd opdat jullie vrede vinden bij mij. Jullie zullen het zwaar te verduren krijgen in de wereld, maar houd moed: Ik heb de wereld overwonnen.
Johannes 16:33 nbv
Ik laat jullie vrede na; mijn vrede geef ik jullie, zoals de wereld die niet geven kan. Maak je niet ongerust en verlies de moed niet.
Johannes 14:27

Gods vrede is onovertroffen, niet van deze wereld.
Gods vrede is een geschenk, zijn vrede houdt stand ondanks alles
Gods vrede is te krijgen, Hij liet het na.
Gods vrede is te vinden bij Hem.

zondag 3 september 2017

gezinsmoment: wandelen met God 1

Zo langzaamaan veranderen onze gezinsmomenten.
De twee oudsten (11 en bijna 9) willen niet steeds meer een puzzeltje of knutsel als verwerking. En het liefst iets waarvan we kunnen leren mam... onze jongste van bijna 5 wil nog wel graag knutselen.
Een behoorlijke zoektocht voor ons.
Want wat ga je doen en waarover en ook: hoe?

Eerst maar eens op zoek naar een thema.
Een paar keer over hetzelfde werken bevalt ons allemaal wel.
Via de blog van Ilse kwamen we op het thema: wandelen met God.
Dat leek ons wel wat.
We bedachten een soort bijbelstudie voor de groten.
Eerst gingen we bedenken wat hoort bij wandelen. 
Afgelopen vakantie gingen we veel bergwandelen. Wat hadden we nodig?
Een rugzak, een route, wegwijzers. En wandelen is ontspannend, geeft rust.
Dan wandelen met God. Wat heb je dan nodig? Wat zijn dan de wegwijzers?
Al die woorden schreven we op.

Vervolgens keken we in de concordantie of het woord wandelen in de Bijbel staat.
Dat staat er heel vaak in!
Een paar teksten uit het oude testament en een paar uit het nieuwe testament zochten we op.
Toen zagen we dat wandelen verschillende betekenissen heeft.
Letterlijk wandelen, lopen of leven met, maar ook zonder, God.
De teksten die we opzochten schreven we ook op het papier.

We hadden hierover ook nog info gevonden op dit Blog

We gaan verder volgende keren over wandelen met God, hoe dan?
En met welke richtingaanwijzers?
En als er moeilijkheden zijn onderweg of als je valt?

We zien vanzelf hoe de serie zich ontwikkelt!
Deze keer geen verwerking voor de jongste, volgende keer wel.

vrijdag 1 september 2017

koffie

Er zijn dagen dat je het liefst nog een keer omdraait.
Zo ook de mensen op mijn werk.
En die liggen dan echt niet te wachten op een vrolijke zuster die zegt dat je moet opstaan.
Het begint al met de gordijnen. Zoveel licht!
En dan dat geklets; goede morgen, tijd om op te staan! (o ja? wie vind dat? jij? ik niet hoor!)
Dan zitten ze aan je dekbed. (Moet dat echt?)
Voorzichtig probeer ik het een stukje terug te slaan, maar: "nee zuster. Niet doen, dat is zo koud."
Als dan opstaan toch maar aan de orde is, wacht de douche, maar ja, ook dat is koud: uitkleden, koude spetters,
het zitten onder de sproeier is lekker, maar dan willen ze ook je haar nog wassen. Allemaal water in je gezicht...
en dan,  dan wordt de kraan uitgedraaid en ja, dan is het weer koud.
Als je alles niet meer zo goed begrijpt, is dat een vervelend moment.
Je wordt afgedroogd, aangekleed. Een hoop gesjor aan je lichaam. Een hemd aan, een overhemd.
(Laat me toch met rust!)
Ze sjorren aan je benen om steunkousen aan te doen.
En waarom? Wat een gedoe...
En waar blijft die beloofde warme koffie? (Je zegt steeds dat we om koffie gaan, maar wanneer dan?)
Eindelijk, het gedoe is klaar. Het is toch wel lekker zitten in een stoel.
En staat er dan op tafel?
heerlijk warme koffie!
Ooo dat is toch een heerlijke beloning na dat harde werken...

En niet alleen voor de mensen, ook voor 'de zuster'! ;-)

donderdag 24 augustus 2017

vakantie-einde

Nog een dag vrij en dan mag ik weer gaan werken.
Nog drie dagen en ook de school begint weer.
En hoe heerlijk vakantie ook is, structuur vind ik ook weer fijn.
(zomaar een plaatje van een pioenroos, waar ik altijd vol bewondering naar kijk.)

En met dat de school en de sport en de clubs en de vergaderingen en alles weer gaat beginnen, komt ook een stukje strijd om de hoek kijken.
Strijd om stille tijd, om ruimte te blijven maken in mijn agenda voor God en Zijn Woord.
Om een moeder naar Gods hart te zijn,
om een vrouw te zijn die God dient gewoon in het dagelijkse leven.
In mijn huis en in mijn werk, in mijn gewone huishoudelijke taken en mijn gewone contacten met de mensen om me heen.
Misschien is strijd een groot woord, maar soms ervaar ik het wel zo.
Vooral veel op God zien en niet op jezelf...
Zondag kregen we zo'n prachtige les! Ik word er nog blij van als ik het in m'n gedachten herhaal.
Kort gezegd kwam het hierop neer:
Bid zonder ophouden (want God weet dat er strijd is) en dankt in alles (want Hij heeft  de overwinning al behaald).
Dat is heerlijk!
Dan kun je, kan ik, het gewone leven weer in!

woensdag 16 augustus 2017

Gods ontferming



Zomaar een citaat van een predikant, die voorging.
Hij bleef haken.
Het licht valt hier op Gods barmhartigheid. Zijn ontferming en Zijn genade.
Ondanks onze zonden.
Hij wil ons vergeven, Hij wil ons dragen, opvangen, leiden.
Hoeveel we ook verkeerd hebben gedaan, als we berouw laten zien aan God, zal Hij zich over ons ontfermen.

Heerlijk om die hoop te hebben! Die zekerheid.

vrijdag 11 augustus 2017

Bijbeltekst


Deze tekst was via mn app aan de beurt om te lezen. Ik werd er door geraakt en maakte er deze afbeelding van.
Het sluit aan bij de vorige blog over je zorgen maken, of juist niet.
We lezen op dit moment in de psalmen, met ons gezin. We lazen psalm 66, wat prachtig is.
‘Komt, hoort, en ik wil vertellen, gij allen die God vreest, wat Hij gedaan heeft aan mijn ziel.’
‭‭en
‘Voorwaar, God heeft gehoord, Hij heeft gelet op mijn luid gebed. Geprezen zij God, die mijn gebed niet afwees, noch mij zijn goedertierenheid onthield.’
‭‭Psalmen‬ ‭66:19-20‬ ‭NBG51‬‬

Hoe heerlijk is onze God.
Hij hoort ons, altijd, voordat we Hem iets vragen weet Hij het al.
Maar Hij wil dat we alles aan Hem vragen.
En andersom mogen wij doorvertellen wat God voor ons deed.
Vaak kost dat aarzelingen en moeten we iets overwinnen, maar God is zo.... ja wat niet.
Als je opmerkt wat Hij voor je doet en deed en wil doen, dan kun je niet zwijgen.
En ook voor het spreken wil Hij weer alles geven wat nodig is. En mogen we ook daarvoor op Hem vertrouwen.


zondag 6 augustus 2017

zorgen

Ik lees in een overdenking het volgende:
Je zorgen veranderen of verdwijnen niet door je zorgen te maken, maar alleen door je te wenden tot Hem, die alles in Zijn handen houdt.
Dat is zeker waar!
Zorgen herhalen en blijven piekeren lost ze niet op. Integendeel, ze worden in gedachten steeds groter.
Maar Corrie ten Boom zei al: God is groter dan ons grootste probleem

God zegt het zelf: ‘Weest in geen ding bezorgd, maar laten bij alles uw wensen door gebed en smeking met dankzegging bekend worden bij God.’
Fillipenzen 4

Maar waarom vind ik het dan zo moeilijk? Waarom voer ik hele gesprekken in mijn hoofd over de zorgen of problemen die ik ervaar?
Waarom zeg ik het tegen God en pak het weer op en sjouw het verder met me mee?
In plaats van het neer te leggen bij God en het daar te laten?
Ik weet dat er staat: Hij geeft het zijn beminden in de slaap.
En de tekst hierboven ken ik óók!

Is het teveel zelfstandig  en te weinig afhankelijk willen zijn?
God is zó betrouwbaar. 
Maar de praktijk is weerbarstig. 
En toch, als je inderdaad leunt op Hem, dan sta je op een Rots.
Het is zo mooi om met God te leven. Hij zorgt.
Dan hoeven we, dan mag ik me, geen zorgen meer maken.
‘Jezus zag hen aan en zeide: Bij de mensen is dit onmogelijk, maar bij God zijn alle dingen mogelijk.’
Matteüs 19:26 NBG51
En als je dit kleine stukje van die grote wereld ziet, zou je dan bezorgd zijn?