dinsdag 24 november 2015

Franciscus

Bij het volgende gedicht ga ik niet veel aanvullen of opmerken.
Er zit zoveel in! 
Elke dag opnieuw goed om je te bedenken hoe we met een ander omgaan.
Het is geen gemakkelijke opdracht, als je wilt doen wat hierin staat.
Het is ook een gebed! 

Heer
Maak mij een heraut van Uw vrede.
Laat mij liefde brengen
Waar haat heerst.
Laat mij vergeven
Wie mij beledigde.
Laat mij verzoenen
Wie in onmin leven.
Laat mij geloof brengen
Aan wie twijfelt.
Laat mij de waarheid brengen
Aan wie dwaalt.
Laat mij hoop brengen
Aan wie wanhoopt.
Laat mij licht brengen
Aan wie in duisternis is.
Laat mij vreugde brengen
Aan wie bedroefd zijn.

Laat mij niet zoeken
Getroost te worden
Maar te troosten,
Niet begrepen te worden,
Maar te begrijpen,
Niet bemind te worden
Maar te beminnen.
Want het is toch door te geven
Dat men ontvangt,
Door te verliezen dat men vindt,
Door te vergeven
Dat men vergiffenis ervaart,
Door te sterven
Dat men verrijst 
Tot het eeuwige leven

Franciscus van Assisi



4 opmerkingen:

  1. Ik vind het heel mooi. Al denk ik dat wij allemaal juist zoeken om bemind te worden. En begrepen. En dat worden we. Door God.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Klopt. Maar ik denk dat hij bedoelt dat het niet je doel moet zijn om zelf bemind te worden, maar om de ander te dienen.

      Verwijderen
  2. Mooi gedicht! Het is een soort van geheimpje idd... Zoals de laatsten zullen de eersten zijn:)! Echt inspirerend!

    BeantwoordenVerwijderen

leuk dat je de moeite nam om m'n blog te lezen! reacties zijn welkom!