zondag 28 december 2014

Tijd

Vlak voor het eind van het jaar gingen mijn gedachten naar alles wat er gebeurt is in dit jaar.
En dat is veel.
Ook de nieuwsoverzichten via krant en tv kijken terug.

Hoe snel gaat een jaar!
Blijde en verdrietige momenten waren ook dit jaar in ons leven.

En ik dacht:
Wat is een jaar?
wat is tijd?
Tijd is subjectieve objectiviteit.

Een minuut duurt 60 seconden., een uur 60 minuten.

Maar wat duurt een uur wachten lang en een uur hard werken kort.

Wat kunnen blijde dagen voorbij snellen en verdrietige eindeloos duren...

Wat doen we met tijd?
Met de tijd die we elke dag krijgen?
Wat hebben we met de voorbijgegane tijd gedaan?

Hoeveel tijd van 2014 waren we, was ik, een licht? Een mens met een open hart en open oor voor mijn naaste?
Hoeveel tijd was er voor God?
God die eeuwig is, zonder tijd, Die kwam in onze tijd.
Wat een wonder!

Dankbaar ben ik voor alle gekregen tijd en elke dag ontvang ik als een geschenk uit Zijn hand.
Om tijd te hebben voor God en voor de mensen om me heen.

maandag 22 december 2014

Pareltje-9. Wens

In deze tijd stroomt de brievenbus (digitaal en bij de voordeur) vol met goede wensen.
Prachtige wensen soms. Fijn! Al die mensen die aan je denken.

Tijdens het opruimen kwam ik een wens tegen die we, lang geleden op vakantie, kochten.
Ik vind hem mooi!
Vandaar dat ik hem plaats.

May the road rise to meet you
May the wind be Always at your back
May the sun shine warm upon your face
The rains falls soft upon your fields and
Until we meet again
May God hold you in His hands

zondag 21 december 2014

gezinsmoment advent-4

Nog vier dagen tot het kerstfeest.

We stonden stil bij de laatste twee namen die de kinderen uitgekozen hadden; Messias en Vredevorst.

Bij de voorbereiding hadden we al gezien dat ze beiden wezen op Jezus als koning. Messias betekend gezalfde. David werd tot koning gezalfd. Hij is de Gezalfde van de Vader.
Hij wil ook onze koning zijn.
Samen met de andere naam; Vredevorst, werd duidelijk dat Jezus Koning in ons hart wil zijn.
Ons wil vullen met vrede. Hij geeft vrede en wij mogen dat ervaren en uitdragen.

Op bijbelidee.nl had ik een woordpuzzel gevonden over Vredevorst.
 En ik heb een kleurplaat uitgeprint over de wijzen. Deze heeft onze zoon gekleurd, een lijst eromheen gemaakt met gekleurd papier en ingesmeerd met slaolie.
Voor het raam gezet is het een mooie glas-in-lood.
De wijzen brachten geschenken, een koning waard.
De kaartjes met de betekenis erop zijn aan de ster gehangen.

Ik had nog een mooie afbeelding van de herders. Deze hebben we ook neergezet.

dinsdag 16 december 2014

anders

O wat is het lastig om je anders dan anderen te voelen.
Bij een van onze kinderen speelt dit heel sterk.

En ik denk dat het vinden van je identiteit een moeilijk iets is. Hoe vaak spiegelen we ons niet aan anderen. En hoe vaak worden kinderen die anders zijn niet afgerekend daarop door andere kinderen.
En hoe vaak beoordelen we als volwassen mensen elkaar niet? Harteloos vaak veroordelen.

Ik zie mijn kind worstelen ermee en voel een stukje van de pijn die zij voelt.
Wat willen we graag opgaan in de massa en niet opvallen.

Maar wat is het een mooi kind, met de geschonken gaven en talenten.
En ik wil heel graag dat mijn kinderen gaan zien dat ze goed zijn en uniek zijn en niet op alle anderen hoeven te lijken.
Ik wil ze graag meegeven dat God ze gemaakt heeft mét hun talenten en dan blij mogen zijn met zichzelf.

Daarbij...hoe kijken wij naar de mensen om ons heen?  Wil ik in al die mensen talenten ontdekken?
Door Jezus ogen naar medemensen kijken. Met een warm hart.
Mensen waarderen in plaats van de maat nemen.

Ik heb nog wat te doen....

zondag 14 december 2014

gezinsmoment advent-3

Opnieuw twee namen.

Maar deze week hadden we het druk gehad en de voorbereiding was minimaal geweest. daarom besloten we samen met hen in de bijbel te kijken wat we konden vinden. Via de concordantie vonden we de namen en verwijsteksten en hebben we met hen gesproken over wat het betekend en wat het voor ons betekend.

Ik had een liedje opgezocht op YouTube. Zíjn naam is Jezus.
Dat hebben we laten horen.
De namen ; Raad en Zaligmaker hadden ze uitgekozen.

 We hebben gekeken waar deze namen in de bijbel staan.Zaligmaker hebben we gelezen in Johannes 4. De Samaritanen zeggen daar; nu weten we dat hij de Zaligmaker der wereld is, de Christus.
We praatten erover. Wat is maker? Wat is zalig? Heel gelukkig. Waarom kan alleen Jezus zaligmaken? En niet bijv. Oma of opa.
Omdat Hij de zonden wil vergeven en de straf wilde dragen.

De naam Raad leert ons een stukje van God.
 Jesaja 9; 5 noemt Hem wonderbare Raadsman. Hij is de bron van wijsheid, van raad. Hij wil raad geven. Als we Hem voortdurend om raad vragen zal Hij ons leiden op de juiste weg.
Wat een rijke God die zich in Zijn namen aan ons wil openbaren.

Nog uitgelegd wat een bron is. Bijv van een rivier.  De rivier begint ergens. Dat ergens dat is de bron. Soms moet je zoeken. Zo moet je soms ook de bron van raad zoeken.
Als je bij jezelf raad zoekt gaat het vaak mis of weet je het niet meer. Maar dégene die zichzelf openbaart als Raad is degene die goede raad geeft. Naar Hem moet je toe. Telkens weer.

woensdag 10 december 2014

pareltje-8

in deze tijd staat er vaak kerstmuziek op. Ik heb beide kerstcd's van Sela; Gloria en in het Licht. het volgende nummer komt van laatstgenoemde cd. Ik vind het zo'n mooi lied! Niet alleen voor kerst... de minste van de mensen:

https://www.youtube.com/watch?v=GdLXlsZ85X4

zondag 7 december 2014

gezinsmoment advent-2

Twee namen mochten ze kiezen.
Twee namen van de Heere Jezus.
Er lagen zes kaartjes met namen op tafel.
Voor deze adventsweek kozen ze voor Immanuël en voor Jezus.
Eerst luisterden we naar het liedje; van a-z ben U de hoogste Heer.
https://www.youtube.com/watch?v=LltBkakvlOE

Beide gekozen namen kwamen voorbij.

Immanuël wordt genoemd in Jesaja 7 en in Mattheüs 1.
Daar staat dezelfde tekst;Een maagd zal zwanger worden en een zoon baren en Zijn naam zal Immanuël zijn. Immanuël betekent: God met ons.

Heel concreet:
Als je op je fiets zit is God bij je.
Op school is God met je.
Thuis is God met je.
En als je alleen bent...ben je niet alleen, want God is met je!
God met ons en wij, door genade, met Hem.

De naam Jezus betekent God redt.
Jezus, Yeshua, Jozua
Jozua bracht het volk Israël naar het beloofde land.
Jezus brengt Zijn volk naar het beloofde land.
We hingen de kaartjes aan de ster.
De plaat laat zien hoe dichtbij Jezus Immanuël wil zijn.

zaterdag 6 december 2014

grondhouding

Er viel een folder van een supermarkt in de bus.
Vol eten, recepten, ideeën voor een geslaagde kerst.
En een actie om gerechten te doneren voor oa de voedselbank.
Dit laatste vind ik een heel goed iets.
denken aan een ander.

Ik liep in Intratuin. De kerstshow is mooi opgezet.
Bomen, ballen, kerstdorp en opnieuw eten..
Ziet er best leuk uit.

En alles roept:
Kerst is samen!
Kerst is glitter, glamour.

Eerlijk gezegd vind ik zo'n kerst leeg.
ja, lichtjes in huis staan gezellig en er is niets mis met lekker eten.
En naar elkaar omzien is goed.

Maar laat dan elke dag een dag zijn van naar elkaar omzien.

Met als grondhouding het volgende gebed:

Bewaar mijn voeten....
dat ze de goede weg mogen gaan
Bewaar mijn handen...
dat ze werken tot Uw eer.
bewaar mijn ogen...
dat ze op U blijven zien
Bewaar mijn oren...
Dat ze luisteren naar Uw stem
Bewaar mijn lippen...
dat ze spreken naar Uw wil
Bewaar mijn hart...
dat het alleen op U vertrouwd

Amen

dinsdag 2 december 2014

geluk

Je kunt geluk, lief meisje
Niet grijpen met je hand
Niet zetten in een lijstje
of binden in een band

je kunt het zelf niet maken
van hout of steen of zand
niet breien en niet haken
niet knippen uit een krant

je maakt het niet van aarde
van gras of steen of hooi
en omdat je het niet kunt maken,
daarom is geluk zo mooi!

Dit gedicht werd lang geleden in  m'n vriendschapsboekje geschreven.
Het speelde door m'n gedachten toen iemand me veel geluk toeriep. Ongetwijfeld gemeend.
Maar wat is geluk ?

Op mn trouwdag voelde ik me gelukkig.
Met de komst van onze kinderen eveneens.  Naast dankbaar en rijk gezegend.
Zondag op de kidsclub met al die gezichten voor me, die nog terug wisten te vertellen over de vorige keer ook.
En zo zijn er meer momenten te noemen waarin je geluk kunt ervaren.

Ik denk dat geluk een emotionele zegen is.
Het is fijn om geluk te ervaren.
Maar voortdurend gelukkig zijn, is denk ik niet reëel.

Ondertussen heb ik wel geleerd dat alle emoties er mogen zijn. En dat er niets mis is met ervaren van positieve emoties. Net zo min als met negatieve emoties.

En ik geniet extra van de kleine momenten van geluk.
Een knuffel van m'n kind.
Een gedeeld moment met m'n man.
Een zonnestraal op mijn gezicht.
De golven aan het strand.
Een mooi boek.

Gaven van God!
En zo mag ik weer dankbaar zijn voor die momenten van geluk

maandag 1 december 2014

gezinsmoment Advent

Advent.

De eerste advent-zondag. Zoals alle jaren heb ik een ster opgehangen.

Ook zijn we begonnen met gezinsmomenten over advent.
Het kostte wat zoeken, denken en gebed.
Want wat gaan we doen? Wat willen we ze leren?

 Advent: Hij komt!
Wie komt? En waarom?

We lazen Lucas 1.
We vroegen de kinderen welke namen hier genoemd worden voor de Heere Jezus.
En welke ze nog meer kennen.
Dat waren er best veel;
Jezus
Verlosser
Messias
Koning
Priester
Raad
Immanuel
Zoon van de Allerhoogste
Kind
Vredevorst
Licht van de wereld


We lieten ze zes namen kiezen, waar ze meer over willen leren en die schreven we op een kaartje.
Komende weken zullen we er twee per keer behandelen.

 Wat betekent die naam? Waar kunnen we die vinden in de bijbel? Waarom heeft Jezus deze naam? Enz.

Ook voor ons een studie! Maar ik verheug me op de ontdekking die we zullen doen!
Het maakt me blij om te zien dat de kinderen al veel weten en ook steeds uitkijken naar deze momenten.
Het samen doen, als ouders, als man en vrouw is fijn!
We merken ook in deze dingen Gods zegen.

donderdag 27 november 2014

pareltjes-7

Deze keer geen citaat of lied.
Deze keer wat uitgesproken zinnen.

Gisteren was het dankdag en tijdens de kerkdienst heb ik wat dingen opgeschreven die de predikant zei.
Het is geen hele dienst (dat lukt me niet), het zijn meer flarden, regels die bleven hangen.

De tekst die de predikant behandelde was: Psalm 104.

Hij zei de volgende dingen:

- In het loven van God komen we tot onze bestemming. God heeft recht op onze dank.

-Danken moet je leren van God. In vers 1 staat: Loof de Heere, mijn ziel.

- De Psalm spreekt van Zijn zorg voor de schepping en de schepselen. De dieren zijn afhankelijk van Hem. Hoe is dat met ons? Hij zorgt als een Vader met trouwe zorg.
De Heere weet wat je nodig hebt, wees daarom niet bezorgd.

-Geef alles, ook je zorgen, in de Vaderhand van God.

- Het geheim van de geopende hand van God ligt in de doorboorde hand van Christus.

- Wie Jezus in de ogen ziet, ziet zichzelf in het hart.



dinsdag 25 november 2014

pareltje-6

Ben je op goud belust?
God heeft het gemaakt.
Ben je uit op zilver?
Hij heeft het gemaakt.
Wil je meer personeel?
God heeft ze geschapen. Wil je meer vee hebben?
God heeft die dieren geschapen.
Ben je uit op bezit?
Dat heeft Hij ook gemaakt.

Maar waarom ben je alleen maar uit op wat Hij heeft gemaakt?
Ontvang Hem Zelf, de Maker

.Bron: Augustinus Voor Iedere Dag, app.

verwacht

Bijna advent.
Een tijd van uitzicht.  Van verwachten.

Praktisch gezien ben ik al bezig geweest met deze weken. Wat gaan we met de gezinsmomenten doen? Hoe gaan we de kinderen bewust maken van wat advent is?
Welke versieringen hangen we op in huis?
Wat ga ik lezen deze weken om zélf stil te staan bij de betekenis van kerst,  van advent.

Inmiddels op bovenstaande vragen wel een antwoord gevonden.  De gezinsmomenten zie je wel op de blog staan straks...
De versieringen;  niet te veel.
En ikzelf...
Ik heb een boekje gevonden en via een andere blog nog een zinvolle invulling van mn stille tijd. (Komt misschien ook nog wel wat over).

Maar gedachten vermenigvuldigen zich...
Want ik luisterde een paar kerstcd`s en die zijn prachtig! Ik houd van die rustige muziek die me laat nadenken.
En bedacht: wij zingen van een kind en zien een lief klein babytje  voor ons. Maar dat Babytje koos voor een leven in lijden. Van begin af in wist Hij  wat Hem te wachten stond. Kerst is niet romantisch. Het was het begin van een onbevattelijke lijdensweg.
En niet voor Zichzelf! Maar voor diezelfde wereld die Hém niet moest, niet begreep (zoals Johannes schrijft: ze hebben het Licht niet begrepen) en uiteindelijk doodde aan het kruis.

Wat een Kind! Wat een Koning!

Dank U mijn Vader
Voor al Uw genade
(Sela)

maandag 24 november 2014

Dankdag, gezinsmoment


Vandaag hebben we het laatste item van de serie: God leren kennen, met de kinderen behandeld.
Thema was: dank U, God.
Prachtig zo vlak voor dankdag! (Hier in Zeeland hebben we deze week dankdag.)

We lazen in psalm 100 dat we opgeroepen worden om Hem te loven.
In 1 Thessalonicensen 5; 18 staat : dank God in alles.
Heel mooi dat de kids deze tekst net moesten leren op school.

Laatst had ik een gesprekje met hen over of de Heere je gebed hoort. En geeft wat je vraagt.
Ze zeiden dat God altijd hoort, maar dat je niet altijd krijgt wat je vraagt.
Dit wilde ik nog eens uitdiepen met hen. Als ouders willen we ze graag leren dat ze gekend zijn door God en dat het Zijn verlangen is om mensen te behouden. Dat Hij hun Vader wil zijn.
Als je dat vraagt dan geeft Hij dat. Een nieuwe fiets wordt misschien een ander verhaal...

We hebben ze een gebedshand geleerd. (deze had ik gevonden op pinterest.)
De duim staat voor: God prijzen.
Wijsvinger:vergeving voor zonden vragen
Middelvinger:God danken
Ringvinger: bidden voor anderen
Pink: bidden voor jezelf
En als laatst: amen.

Al de vingers hebben we besproken.
Want wat is prijzen? God danken om Wie Hij is.
En danken is Hem danken om wat en Wie Hij voor ons doet of deed.
Zonden benoemen vonden we ook belangrijk. Maar dat is niet zo leuk...liever wat algemeen. ..
Amen betekend dat je gelooft dat God je hoort

Vanavond na het eten gevraagd of ze deze vijf dingen concreet in wilden vullen zodat we er voor konden bidden.
Het ontroerde me hoe onze stoere jongen met een eenzame bekende kwam om voor te bidden en dat ze beiden ook een concrete zonde noemden.
Het was mooi om te horen dat ze wisten waarvoor ze God wilden prijzen en danken.

Ik voel me rijk gezegend met de uitwerking van zo'n gezinsmoment!

En niet te vergeten...voor mezelf ook een fijne manier om gestructureerd te bidden.

woensdag 19 november 2014

veilig- 2

Nog een stukje over veilig.
Het laat me niet los...

Als ik om me heen kijk, is er zoveel wat onveilig is en onveilig voelt.
De situatie in de wereld, ver weg maar ook dichtbij.
Als je daar naar kijkt dan bekruipt je al snel een gevoel van onveiligheid.

En er gaat ook zoveel mis, in die zin dat er aanslagen worden gepleegd, oorlogen worden gevoerd, ziektes en epidemieën rondwaren, ongelukken gebeuren en noem maar op.

De haat van mensen onderling neemt toe, de liefde verminderd.
Wat zijn wij...stof...een stofje aan de weegschaal...
We worden omringd door gevaar.
We weten soms niet waar we heen moeten.

Het leven kan zo enorm onzeker, zwaar zijn en moeilijke momenten, dagen, weken hebben..

Toch...
Als we om ons heen kijken en blijven kijken zullen we de onveiligheid blijven zien.

Als we naar boven kijken, naar Hem mogen we ervaren, weten dat we geborgen zijn in Hem.
Geloven in Zijn liefde, Zijn genade en Zijn omringende armen.

Veilig

Is er een plek waar je veilig bent?
Iedere dag en elk moment?

Dat liedje speelt door m'n hoofd.
Je kunt je zo onveilig voelen..
Als ik het donker naar huis fiets en door een akelig donker straatje moet of langs een groep jongeren waar ik niet al te blij van wordt. (Ligt misschien nog niet eens aan hen, maar is mijn gevoel.)

En als dan het licht van je eigen huis je toeschijnt; thuis! Je bent veilig thuis!
Fijn!

De kinderen probeer je een basis van veiligheid mee te geven; in het verkeer, in omgaan met elkaar, in aanwezigheid.
Soms onbewust, maar als er twee armpjes om je nek knellen, als dat kleine jongetje bang is, dan weet hij; bij mama ben ik veilig.

Tot er iets gebeurt wat je veiligheid omver gooit; een ongeluk, een slecht bericht, een inbraak.
Je veiligheidsgevoel (is dat een woord?) is aangetast.
Je bent niet meer zeker van je gezondheid, (die is ook kwetsbaar! Je bent niet beter dan een ander...)
Je voelt je niet fijn meer in je eigen huis, door een gebeurtenis, door anderen, misschien door mensen die je vertrouwd zijn en waar je van houdt.

Maar er komt een ander liedjes in mijn gedachten:

Ik ben veilig in Jezus armen,
Er is nergens een plek waar ik zo veilig ben!

En zo is het!

dinsdag 18 november 2014

gezinsmoment

Vandaag leerden we dat God overal is.
We begonnen met een spelletje. Ik gooide een tissue in de lucht en ze moesten proberen om er onderdoor te lopen zonder te raken. Daarna eroverheen. Toen de tissues aan de rechter- en aan de linkerkant. Steeds moesten ze passeren. Maar elke keer was die tissue er.Er viel niet aan te ontkomen.

Toen lazen we in de bijbel in psalm 139 dat de dichter daar zegt: al was ik aan het uiterste van de zee of steeg ik op naar de hemel U bent daar.
God is overal en altijd.

De vraag aan de kids gesteld wat ze daar van vonden. Ze vonden het mooi en veilig. Dat is het ook!
 We zongen het lied onder boven voor en achter, God is altijd bij mij.
http://www.youtube.com/watch?v=pgew5WXdUv8

Een kort moment van de keer. Vanmorgen ook al kidsclub gehad...

Het is bijna advent dan willen we beginnen met momenten van toeleven naar kerst.
Deze serie vonden we te mooi om af te breken daarom pakken we vandaag en
Volgende week nog een deel van God leren kennen.


vrijdag 14 november 2014

Pareltje-5

Deze keer een stukje uit een dagboek van Bonhoeffer: Dietrich Bonhoeffer Brevier. Uitgeverij Kok

God heeft de mens lief, God heeft de wereld lief.
 Niet een ideaalmens, maar de mens zoals hij is.
Geen ideaalwereld, maar de werkelijke wereld.
Waar wij een afschuw van hebben omdat het tegen God ingaat, waar wij ons pijnlijk getroffen en vijandig van distantiëren, de concrete mens, de concrete wereld, dat is voor God de grond voor een ondoorgrondelijke liefde.

Blz 352

complimentendag

Onzekerheid kan een hoop mooie momenten minder mooi maken.
Helaas...
Want het is zo fijn om te genieten van wat je krijgt. In de breedste zin van het woord...cadeautjes van een ander of van jezelf. Soms door een bos bloemen of een mooie cd, maar ook door een compliment.

Maar al te snel ben ik geneigd om te zeggen; dat had je niet hoeven doen! Of: iedereen kan het toch, zo bijzonder is het niet. En als ik om me heen kijk zijn er meer mensen die het moeilijk vinden om een compliment te ontvangen!

Op een lezing werd verteld (en het raakte me): Als je in de spiegel kijkt dan zit er heel vaak een duiveltje op je schouder die meekijkt en in je oor fluistert. Je bent niet mooi, je bent niet bijzonder, je bent niets waard.
Maar je mag zeggen; Ik ben Gods geliefde kind! Hij heeft me gemaakt en gevormd en de talenten gegeven. Daarom mag ik blij zijn met mezelf.

Maar o, wat vergeet ik dat weer snel.
En wat is het soms lastig om echt blij te zijn met een compliment.
Corrie ten Boom zei; complimenten mag je aan God aanbieden. Daarom mag je ze ook aanvaarden met blijdschap.

Dat heeft me er wel toe aangezet om anderen complimenten te maken en ze zelf ook meer te aanvaarden met blijdschap.
En het blijft een leerproces voor mezelf.

In dit verlengde ligt wat we soms thuis doen.
We hebben af en toe een complimentendag.
Heel bewust zijn we dan bezig met het benoemen van positieve dingen van elkaar.
We genieten van de glinstering in de ogen van onze kinderen als we ze een compliment geven én we genieten als we ze spontaan een compliment aan elkaar horen geven.

Het is ook een manier die ik van een kennis hoorde, om een ruzie om te buigen.
Als ze flink ruzie hebben zeg ik wel eens: Ik tel tot drie en dan zeggen jullie iets leuks over elkaar of tegen elkaar.
Ze gaan dan heel hard nadenken en daarmee is vaak de ruzie al afgelopen en ze maken elkaar dan ook een compliment!

dinsdag 11 november 2014

Pareltje-4

Soms is er een lied wat qua tekst je raakt.
Verteld wat er in je hart leeft.
Een van die liederen voor mij is van Matthijn Buwalda.
Ik luister heel graag naar zijn teksten.
Een daarvan is:
Zo groot bent U.


Linkje:
http://www.youtube.com/watch?v=ENu2FBjubnc

maandag 10 november 2014

gewoon thuis

Soms is thuis ook maar gewoon, nou ja, thuis...
Spreek je niemand, zie je weinig mensen.
Voel je je gewoon of niet zo belangrijk, ik bedoel, niemand die je aangesproken hebt of waarmee je even wat woorden hebt gewisseld.

En als je man thuiskomt en vraagt naar je dag is het enige wat je dan kunt vertellen; nou gewoon,  gestofzuigd, boodschappen gedaan, de gewone dingen. Niets bijzonders..

Begrijp me goed, ik ben blij dat ik thuis ben, met en voor de kinderen! Ik ben blij dat we de financiele mogelijkheid hebben en voel me daarin ook gezegend.
Het thuis-zijn geeft ook mogelijkheden in de zin van; vrijwilligerswerk, bezoekjes enz.

Maar soms zou het zo fijn zijn om gewoon even niet op kinderniveau te praten en even niet steeds mama, mama, mama te horen.
(Hoeveel ik ook van mijn kinderen houd!)
Soms zou ik best even gewoon willen gaan en staan waar ik zelf zin in heb..

Wat is het dan genieten als je even een bakje koffie kunt drinken met iemand en daar heerlijk mee kunt kletsen.
Of even wat dieper kunt praten dan alleen maar; hoe is het? Goed. Met jou? ook goed. :-)

Nee, ik klaag niet. Heb de keus gemaakt om thuis te zijn en sta er van harte achter. Maar soms...
dan is het wel eens lekker om even gewoon mezelf te zijn, niet mama, niet huisvrouw, niet...

Maar ik kwam ergens de volgende spreuk tegen en die vond ik wel een extra keer lezen waard;

True

vrijdag 7 november 2014

kwetsbaar

Afgelopen maand zijn er twee baby's geboren in onze familie- en vriendenkring.
Allebei kleine poppetjes.
Zo klein, zo kwetsbaar!

Eveneens afgelopen maand hebben we een oud en geliefd familielid begraven. Zo oud, zo kwetsbaar!
Als dan de bezittingen van dit hele leven op een tafel liggen om verdeeld te worden onder de kinderen, wat is dan een leven...en wat rest, behalve herinneringen in iemands hart en hoofd?

En als ik naar m'n kinderen kijk, want is hun leven dan kostbaar en zo...kwetsbaar!

Afgelopen week moesten we een stuk reizen maken (althans..ik vond het een eind...heb een hekel aan autorijden en vond dit echt lang genoeg, ruim een uur als ik gepensioneerd huisvrouw ben doe ik het niet meer ;-) )
En als ik zie wat er allemaal gebeurt onderweg dan zie ik opnieuw; wat zijn we kwetsbaar!

Wat heb je een verantwoordelijkheid naar je kinderen toe, om voor ze te zorgen en op te voeden tot...ja vul maar in, welke waarden en normen wil je meegeven?
Wat heb je ook een verantwoordelijkheid naar de mensen om je heen.
Welke indruk laat je achter? Wat laat je zien? Aandacht voor een ander? Belangstelling voor de ander? Of negeer je de mensen om je en ben je vol vooroordelen?

Jezus deed het anders; Hij was vol liefde en gaf wat iemand nodig had. Hij veroordeelde niet maar onderwees de ander in liefde.
Volgen we Zijn voorbeeld?

dinsdag 4 november 2014

Vertrouwen

Vertrouwen is een lastige voor me...
Waarom? Iedereen kent wel de momenten dat zijn of haar vertrouwen wordt beschaamd.
Ik geef ook niet snel m'n vertrouwen aan iemand en ben er van overtuigd dat het een relatie definitief kan beschadigen als vertrouwen wordt geschonden.

In dit kader werd ik getroffen door mijn zoon.
Helaas hebben we met hem al heel wat afgedokterd. (raar woord eigenlijk.)
Al vanaf dat hij heel klein was (zo'n half jaar) zijn we bij artsen op consult geweest.
En bij elke arts geef je een hand als je binnenkomt.
Zo niet onze kleine. Hij gaf eigenlijk nooit een hand.
Toen hij drie was zei ik van te voren: Straks gaan we naar de dokter, mama vind het fijn als je hem een hand geeft als we binnenkomen.
Maar nee, hij deed het niet.
Op een keer vroeg ik hem; waarom geef je de dokter geen hand?
Zijn antwoord was: Die dokter kan mij toch niet helpen. Geen idee waar hij het vandaan had, want we waren zijn behandeling net gestart.

Maar zoonlief had het goed aangevoeld; de behandeling sloeg totaal niet aan en we zijn naar een meer gespecialiseerde arts doorverwezen.
Deze dingen hebben we niet met hem gedeeld. Alleen verteld dat we nu weer naar een andere dokter gingen.
Tot mijn verbazing gaf hij de dokter uit zichzelf een hand en zei: Jij maakt mij beter...
(En het klopt, de behandeling van deze arts slaat heel goed aan, we zijn God dankbaar dat we nu deze dokter hebben).

Waarom dit verhaaltje?
Ik vond het vertrouwen wat mijn kind liet zien zó mooi!
Hij gaf spontaan een hand, vertrouwend dat deze arts hem kon helpen.

Wij mogen net zo vertrouwend onze hand in die van God leggen.
Hij zal ons vertrouwen nooit beschamen!
En dat is best een moeilijke les voor mezelf, maar als ik dan weer aan dit voorbeeld denk dan raakt me dat opnieuw.
Worden als een kind en...
Geef de Heere de hand!

maandag 3 november 2014

Gezinsmoment hervormingsdag

Al een paar jaar zijn we als gezin bewust bezig om stil te staan bij dingen uit de Bijbel tijdens gezinsmomenten
Zo hebben we het 'Onze Vader' met de kinderen doorgenomen, de vruchten van de Geest, Pasen en zijn we nu bezig met een serie over God leren kennen.
Deze serie vond ik op ministry-to-childeren.com.
Persoonlijk vind ik het een fijne serie, hoewel hij geschreven is voor peuters en onze kinderen al 8 en 5 zijn. Dat is ook de reden dat we hem behoorlijk aanpassen en aanvullen.
Maar dat is niet erg! Ook voor mezelf is het leerzaam en het geeft een fijne basis om vanuit te werken.
Nu wilde we deze zondag stil staan bij hervormingsdag en hebben we de momenten over God leren kennen, even laten wachten.


De oudste had op school al over Luther gehoord. Onze zoon van 5 niet.
In de kerk zongen we: een vaste burcht.
Dat was een mooie inleiding, want waarom zingen we dat?

 Ik heb verteld over de aflaat die verkocht werd, over de kerk waarin wel veel beelden en mooie ramen waren waar je wat op kon zien, maar de pastoor niet kon begrijpen omdat hij de Bijbel in het Latijn las.
En over Maarten die monnik was en heel hard zijn best deed om vergeving te krijgen. Op zijn knieën een hoge trap op, maar geen rust in zijn hart.
Toen ging hij lezen in de Bijbel en kwam uit op sola fide , sola gratia en sola scriptura. Dus: alleen vergeving, alleen genade, alleen door de schrift.
En dat wij nu gelukkig een Bijbel in onze eigen taal hebben! (opmerking van de oudste: Ach, anders leerden we toch allemaal gewoon ook Latijn)
Luther vond de ontdekking zo belangrijk dat hij die, met nog veel meer stellingen op de deur van de kerk timmerde.

Meestal bestaat ons gezinsmoment uit een praktisch deel en een verhaal of gesprek.
Het praktische deel werd dit keer met groot enthousiasme ontvangen. (Dat is weleens minder...)

Wij hebben zelf ook stellingen gemaakt.
Op pinterest had ik de tekst gevonden en vond hem erg leuk.
De kinderen konden zich ook vinden in de genoemde regels en we hebben er een mooie canvas van gemaakt

zaterdag 1 november 2014

Rust

Van nature ben ik niet zo rustig.
Eigenlijk ben ik altijd wel ergens mee bezig, is het niet met m'n handen, dan wel in m'n hoofd. Soms wordt ik vreselijk moe van de altijd maar draaiende gedachten.
Het helpt me enorm om lijstjes te maken. Met als gevolg dat ik een lijstje heb liggen over welke boeken ik nog wil lezen (dat doe ik dan weer wel heel graag, blijkbaar toch de rust voor gevonden!), wat ik aan moet schaffen in de stad (meestal niet veel, maar dan staat het er maar en het groeit van zelf ;-) ),
mogelijke onderwerpen om over te bloggen,
dingen die ik uitgeleend hebt,
ideeën voor gezinsmomenten
ideeën voor ons nieuwe huis
enz.
Alleen al van alle lijstjes zou je weer onrustig worden

Het voordeel van de lijstjes vind ik dat het uit m'n hoofd is, dus een stukje rust creëert. En een lijstje afwerken, dat is ook een goede manier.

Nu is onze jongste een hele slechte slaper. Om in te slapen moeten we naast hem zitten. Tussen de middag en 's avonds.
Dit was aanvankelijk ook een stuk frustratie voor mezelf. Want als hij slaapt, kan ik een hoop doen waar ik anders niet aan toe kom.
Ik zat naast z'n bed; de was/afwas/ stofzuiger/ dweil/ mail/etc wachtte..

Tegelijk was ik op zoek naar een moment van stille tijd.

Wat ligt er meer voor de hand dan dat moment van stilte, naast het bedje van mijn kind, te gebruiken voor tijd met God?
Wat een mogelijkheid gaf God me!
Bidden voor mijn gezin, de kinderen om me heen, in de gemeente, op de kinderclub, enz.
Bidden voor de zorgen en noden in de gemeente en bij anderen.
En danken! Vooral voor dat moment van rust, wat zo in de schoot geworpen werd.

God is een Vader! Hij liet zien wat ik nodig had.

vrijdag 31 oktober 2014

Pareltjes- 3


Vandaag is het hervormingsdag.
Welke parel past er beter bij deze dag dan het lied wat Luther schreef.
Ik vind het een heel mooi lied, niet makkelijk, helemaal niet! Want wie is sterk genoeg om de duivel te weerstaan? Of om geen aardse macht te willen? Maar Christus is de sterke Held!
Moet eerlijk zeggen dat ik maar al te vaak door vrees wordt neergeslagen (zie couplet 3).

Hieronder de tekst zoals in de Liedbundel: Uit aller mond en op de manier zoals ik hem geleerd heb.
De foto hierboven is de burcht van Vianden. (foto zelfgemaakt).

Een Vaste Burcht is onze God
een toevlucht voor de zijnen!
Al drukt het leed al dreigt het lot,
Hij doet Zijn hulp verschijnen!
De vijand rukt vast aan
Met opgestoken vaan;
Hij draagt zijn rusting nog
van gruwel en bedrog
Maar zal als kaf verdwijnen.

Geen aardse macht begeren wij,
die gaat welras verloren.
ons staat de sterke Held ter zij,
die God ons heeft verkoren.
Vraagt gij zijn naam? Zo weet
dat Hij de Christus heet,
Gods eengeboren zoon
verwinnaar op de troon;
de zeeg' is ons beschoren!

En grimd' ook d'open hel ons aan
met al haar duizendtallen.
toch zal geen vrees ons nederslaan,
toch doen wij 't krijgslied schallen.
Hoe ook de satan woedt,
wij staan hem voet voro voet,
wij tarten zijn geweld;
zijn vonnis is geveld;
een woord reeds doet hem vallen!

Gods woord houdt stand in eeuwigheid
en zal geen duimbreed wijken.
Beef, Satan! Hij die ons geleidt,
zla u de vaan doen strijken!
Delf vrouw en kinderen 't graf,
neem goed en bloed ons af,
het brengt u geen gewin;
wij gaan ten hemel in
en erven koninkrijken!

donderdag 30 oktober 2014

Uniek

Nog niet zo lang geleden had ik met mijn dochter van 8 en een aantal van haar vriendinnen, die bij ons waren, een gesprekje.
(En ik heb genoten van de wijsheid die deze meiden al in zich hebben! En heeft me aan het denken gezet.)

Ze waren aan het praten over anderen en dat was vooral negatief kritisch.
Ik heb het eens een tijdje aangehoord en toen het even stil was een vraag gesteld: 'Wat kan diegene waar jullie nu over praten wél goed?'

Gelukkig wisten ze dat ook te noemen. Rekenen.
Maar gelijk zeiden er een paar': 'maar ik kan dat niet.'
Nee, dat is mogelijk, niet iedereen kan hetzelfde even goed. (gelukkig niet! wat saai zou het zijn...)
Maar wat kun jij dan?
En toen hadden ze stuk voor stuk wel iets. En het mooie vond ik dat het niet alleen praktische vaardigheden waren, maar ook sociale.
De een kan goed zingen of gitaar spelen of knutselen.
De ander kan goed lezen of schrijven of leuke spelletjes bedenken
Maar ze waarderen ook heel erg vriendelijkheid en behulpzaamheid in elkaar.

En al luisterend dacht ik (en ik moet er nog weleens aan denken)

Waarom vergelijken we onszelf zo met een ander? Natuurlijk zijn er altijd mensen die beter kunnen wat jij niet zo goed of helemaal niet kan.
Maar waarom zouden we niet blij zijn met onze eigen talenten? Zo mogen we elkaar helpen, aanvullen, dingen leren van elkaar en genieten van een ander z'n talent.

God is zo veelzijdig en heeft ons allemaal uniek gemaakt. Bedenk eens hoeveel mensen er op de wereld zijn en hoeveel talenten er dus liggen!
Geniet van je talent en van dat van een ander en wees niet jaloers op elkaar, maar help elkaar.

Een les voor mijn kinderen, maar niet in de laatste plaats voor mezelf!


Pareltjes - 2

Nog maar een mooi stukje uit: Onze Redder heel dichtbij.

Op blz 108 staat te lezen over een Amerikaan die bad.
Het was een wees, in huis genomen door een vrouw met een goed hart. Ze leerde hem over God en leerde hem bidden.
Hij ging elke dag naar zijn werk met het gebed:  'Neem de sluier van mijn ogen- dan zal ik zien hoe wonderlijk mooi Uw wet is'. (ps 119:18)

En dan staat er:
God beantwoordt zulke gebeden. Hij verandert de mens door zijn geest te veranderen. En hoe gebeurt dat? Door te doen wat je nu doet. Nadenken over de glorie van Christus. 'Wij allen die met onbedekt gezicht de luister van de Heer aanschouwen, zullen meer en meer door de Geest van de Heer naar de luister van dat beeld worden veranderd.' (2 Kor. 3: 18)
Hem aanschouwen is worden als Hij. Als Christus je gedachten domineert, veranderd Hij je van luister tot luister tot je klaar bent om met Hem te leven.

De moeite waard!

Pareltjes 1

Ik koop graag boeken op rommelmarkten.
Laatst kocht ik het boek: Onze Redder heel dichtbij.
Geschreven door Max Lucado.

Ik ben gaan lezen en blijf eigenlijk lezen, zoveel moois staat erin!
Soms kom je een pareltje tegen en blijf je die herkauwen.
Althans ik wel...en een parel heb je niet zomaar opgegeten ;-)

Een parel uit bovengenoemd boek:

Er is geen gebeurtenis zo alledaags of God is erin aanwezig, altijd verborgen, altijd ruimte gevend om Hem te herkennen of niet te herkennen....Zie (je leven) als het onpeilbare mysterie dat het is. Zie het niet minder in de saaiheid en pijn dan in de opwinding en blijdschap; beroer, proef en rik je weg naar het heilige en verborgen hart ervan, want uiteindelijk zijn alle momenten sleutelmomenten, en is het leven zelf genade.

(blz 100)

woensdag 29 oktober 2014

Eenzaam


Eenzaam.

 

Wat is eenzaam? Alleen zijn? In je eentje zijn?

Soms ben je eenzaam in een groep mensen.  Jij op je eilandje en de ander eveneens op zijn eilandje.

Of nog erger…jij op je eilandje en de rest op het vasteland.

 

Soms kom je iemand tegen die eenzaam is. Het trof me bij een oude vrouw. Ze was totaal verlaten en gelaten…

Oud, weduwe, geen kinderen, 1 nicht die sporadisch (1x per jaar) langskwam. En zo zei ze; ‘zo gaat het in het leven.’

Wat was ik blij dat ik als stagiaire in het verpleeghuis deze mevrouw naar bed mocht doen en wist dat ze een dagboekje bij zich had liggen in het nachtkastje.

Ze was altijd zo blij met elk kruimeltje tijd en aandacht en als je dan die aandacht kunt geven door lezen uit Gods woord is dat extra kostbaar.

 

Maar ook zonder dat kun je je eenzaam voelen.

Eenzaam zijn en eenzaam voelen is niet hetzelfde.

Soms is iemand het grootste deel van de tijd alleen, maar voelt zich niet eenzaam.

Soms is iemand volop in de drukte maar heeft het gevoel alleen te zijn. Er niet bij te horen, niemand die geïnteresseerd is in wat jij te zeggen hebt of naar jou vraagt.

Niemand die echt naar je luistert.

Het voelt zo verschrikkelijk om je alleen te voelen!

 

De stilte die je drukt..

Stilte als een cocon..

De wereld dichtbij en toch…

Ver weg.

 

Eenzaam…

Verlaten…

Eiland…

Ver weg…

 

Maar als ik dan lees in de Bijbel dat er Een is die totale eenzaamheid en verlatenheid heeft ervaren,  en dat niet voor Zichzelf maar voor ons, dan ben ik niet meer alleen of eenzaam. Dan weet ik dat Hij Zijn naam waarmaakt: Ik zal er zijn!

Houden van


Houden van.

Soms

Zijn woorden,

 
Zinnen

Niet genoeg

 

Om uit te drukken

Wat liefde is,

Houden van is.

 

Houden van is

Mooi

Genieten

Puur

Geven

Uitdelen.

 

Gift van de

Gever.

Bron van

Liefde,

Bron van      

Hoop

Bron van

Zegen.

 

spannend...

Spannend...

Spannend, zo'n heel wit blad...
Spannend, zo'n eerste blog.

Niet voor het eerst dat ik schrijf, maar ga ik het echt plaatsen? Mensen die mee kunnen lezen? Misschien is het niet interessant.
Nou ja, dan stoppen ze vanzelf met lezen.

Elke dag een geschenk.
Elke dag weer zoeken naar die kleine lichtstraaltjes die soms ineens ook een een heel erg grote lichtstraal zijn!

Heerlijk om te leven uit Gods hand.
En wat heb ik het nodig, die Hand!
Elk dag weer...

En het gaat niet altijd soepel, lang niet altijd.
Maar elke dag zijn er toch weer dankpunten.

In de afgelopen tijd heb ik geleerd om die dankpunten op een rijtje te gaan zetten en heel bewust voor te danken.
God te danken, maar ook om bijvoorbeeld de mensen om me heen, voor een compliment, een mooi moment, enzovoort.

Zo..
het blad is niet meer wit.
De kop is eraf...

Bedankt!